Dit weekend is Zuiderspel in Veldhoven. Dat is een gemoedelijke spellenbeurs die een mooi aanbod aan spellen combineert met veel ruimte en een relaxte sfeer. Net als vorig jaar gingen Niek en ik er samen met Wendy en haar dochter Silke naar toe op zaterdag. We reden rond half 11 de parkeerplaats op, waar helaas alle laadplekken al bezet waren. Dat was jammer voor ons, want daardoor moesten we op de terugweg een extra laadstop maken (maar goed voor de wereld dat schijnbaar steeds meer mensen in een elektrische auto rijden). Snel gingen we naar binnen toe.

De eerste stand die we tegenkwamen was die van Roll the Dice en daar zagen we een leeg plekje bij het compacte spelletje Waddle. Dit is een spelletje dat mij een beetje aan de Knizia-klassieker Samurai deed denken, maar dan met waggelende pinguïns in plaats van stoere samurai. Beide spellen spelen zich namelijk af op een eiland waarop de spelers velden gaan omsingelen. In Waddle zijn dat meren en je begint bij het eerste meer. Als je aan de beurt bent dan mag je óf een pinguïn-fiche aan dat meer leggen of passen. Door te passen kom je vooraan de spelersrij te staan bij het volgende meer dat ombouwt gaat worden. Het loont dus om vooruit te kijken. Elk meer moet volledig worden ombouwd, dus als alle spelers gaan passen omdat het meer niet zo aantrekkelijk is (bijvoorbeeld omdat er een orka in huist die minpunten oplevert), dan is de laatste speler het spreekwoordelijke bokje en moet die alle resterende vakken opvullen. Maar dat kan ook een voordeel zijn. Je scoort namelijk niet alleen punten door de meeste pinguïns rondom de meertjes te hebben die punten opleveren, maar ook door grote groepen pinguïns te hebben. Wij vonden dit alle vier een leuk spelletje en een lekkere opening van de spellenbeurs.



We namen daarna een kijkje bij de stand van DSV Games. En zo waar was er een tafeltje vrij bij hun recente release Carniverhoor. Snel schoven we aan. Carniverhoor is een deductie/puzzelspelletje. Wij speelden het samen (coöperatief), maar het leent zich ook prima om in je eentje te doen. Op tafel liggen een aantal verdachten van een niet nader toegelicht vergrijp. Vervolgens kies je een scenario uit (er zijn er honderden) en leg je bij elke verdachte een stelling neer. Denk aan uitlatingen over de lengte van de dader, of de dader de waarheid spreekt of wie het wel of niet gedaan hebben. Zelfs bekennende verklaringen komen voor. Je weet verder nog hoeveel daders er zijn en hoeveel daders de waarheid spreken of juist leugenachtige verklaringen af aan het leggen zijn. En dan moet je gaan puzzelen wie de dader is. Silke was een kanjer in dit spel, voordat ik de eerste stellingen gelezen had wees zij de dader al trefzeker aan. Ze vond het maar een suf spelletje omdat ze dacht dat iedereen meteen zou zien wat de oplossing was. Ik ben maar even stil gebleven en heb niet gezegd dat ik er toch echt wel wat meer moeite mee had. We kozen dus een wat ingewikkelder scenario en ook dat kraakte ze in een vloek en een zucht. Maar door het complexiteitsniveau op te krikken, werd het toch ook voor haar uitdagend. Ik was toen al lang afgehaakt omdat het voor mij veel te moeilijk was. Ik ben niet zo’n fan van deductiespellen en beleef er ook weinig plezier aan. Maar ik ken mensen die hier heel goed op gaan en waarvan ik zeker weet dat ze hier heel veel plezier mee kunnen hebben. Het spelletje zit goed in elkaar en door het enorme aantal scenario’s is de herspeelbaarheid enorm groot. Liefhebbers van dit type spellen kan ik dit spel dan ook warm aanbevelen.



Wij zijn alle vier kattenmensen. Bij Megablue zagen we het kinderspel Kattenkwaad staan waar katten op een schutting zitten van een tuin waarin een opgefokte hond rond loopt. Dit was een situatie die Wendy en Silke erg bekend voorkwam: hun katten en hun buurhond (die ook nog erg op de hond uit het spel lijkt) doen dit spelletje regelmatig in het echt. Er was plek en dus schoven we snel aan (we gaan ons toch niet laten tegenhouden doordat het een spel voor jonge kinderen is). In dit spel ben je een van de katten en moet je proberen zo snel mogelijk een heel rondje over de schutting te lopen. Als je aan de beurt bent dan gooi je met twee dobbelstenen en loop je net zo veel stapjes als de som van de gegooide getallen. Maar in plaats van een getal kan je ook een hondensymbool gooien. Als je dat doet, dan druk je op het knopje van de batterij-aangedreven hond die vervolgens als een malle door de tuin gaat bewegen. En daarbij kan het gebeuren dat hij tegen je kat aanrent die dan van schrik recht omhoog springt (letterlijk: het speelstuk wordt als een pijltje afgeschoten). De kat druipt vervolgens af naar het vorige rustpunt (de vuilnisbak) en mag het dan later weer proberen. Als je dit leest en nu denkt: maar je hebt dus helemaal geen invloed op wat er gebeurt, dan klopt dat. Je hebt nul invloed. Maar wat je mist aan invloed wordt meer dan goed gemaakt door de lol die je hebt. Wij waren allemaal fanatiek de hond aan het aanmoedigen om achter de andere katten aan te gaan of luid ons ongenoegen aan het uiten als de hond onze kat weer had laten schrikken. Kattenkwaad is niet het beste spel dat we op de beurs gedaan hebben, maar wel het spel waar we de meeste lol mee hebben gehad. We hebben het dan ook meteen nog een keer gedaan. Onze lol werkte aanstekelijk. Er kwamen meerdere keren mensen kijken welk spel zoveel joy aan het sparken was. Ik was echt aangenaam verrast over hoe leuk dit stompzinnige spelletje was. Ik zou het zo weer spelen.


Het was voor mij inmiddels tijd geworden om me naar de 999 stand te begeven omdat ik een afspraak had voor een kennismakingsgesprek met Niels Jonker, de nieuwe CEO van 999 Games. We hadden de pech dat net op dat moment Nox op het podium een presentatie gaf waardoor we wat harder moesten praten. Maar dat mocht de pret niet drukken, het was een prettig gesprek over onze hobby, de ambities van 999 Games, de invloed van hun Franse moeder (Hachette) en natuurlijk over onze website.
Niek, Wendy en Silke hadden ondertussen het kaartspelletje Kruidgewas twee keer gedaan. Dit spel hebben Niek en ik ooit gedaan in het bordspellencafé in New York en dat ook als souvenir mee naar huis genomen. Maar dat is al wat jaartjes geleden. Ik vroeg dus aan Niek wat hij er van vond en of hij het spel kende. Hij vond het leuk en had het volgens eigen zeggen nog nooit eerder gespeeld. Ik moet het duidelijk weer eens uit de kast trekken om zijn geheugen op te frissen. Wendy en Silke hadden het ook best een leuk spelletje gevonden.

De volgende stop die we maakten was de stand van Hot Games. Daar was een plekje vrij bij Komeet dat ik graag eens wilde spelen aangezien het een van de genomineerden voor de Nederlandse Spellenprijs van het afgelopen jaar was. In dit spel moet je zo veel mogelijk dieren redden voordat de komeet gaat inslaan die al het leven op aarde weg zal gaan vagen. In je beurt speel je of zo’n nieuw dier en dan leg je een rond fiche op de plek waar dat dier uit het ei komt (alle dieren blijken in eens uit eieren te komen in dit spel, zelfs zoogdieren). Of je speelt een kaart om de eerder geplaatste dieren te verplaatsen. Op elke kaart staat met vakjes aangegeven over welk terrein soort je een eigen dier mag verplaatsen. Dat kan stap voor stap, maar als je het slim speelt maak je gebruik van de dieren die er al staan dan kan je verder komen omdat je vakjes mag overslaan waar andere dieren staan en je dus zo ineens een hele sprong kan maken. Aan het eind van het spel scoor je punten voor de dieren die je gered hebt. Wij vonden dit alle vier best een prima spel, maar vonden het een beetje gedateerd aanvoelen. Het deed ons denken aan de spellen uit de zero’s. Daar is niets mis mee, er staan genoeg leuke spellen uit die tijd in onze kast, maar daardoor is de aantrekkingskracht van nog zo’n soortgelijk spel niet zo groot.



Het einde van ons bezoek begon in zicht te komen (omdat we ’s avonds nog andere verplichtingen hadden) en ik wilde graag nog even neuzen in de verkoopstand van Spelspul. Maar voor we daar aankwamen zagen we een leeg tafeltje met de nieuwe Flip 7 variant, namelijk Flip 7: With a Vengeance. Het verschil met de klassieker is dat in dit spel de waarde van de kaarten tot 13 gaat en er andere actiekaarten in zitten. Ik trok in de eerste beurt bijvoorbeeld een nul die me dwong om door te spelen tot ik een Flip 7 zou hebben of af zou zijn. Ook zit er een lucky 7 in die grijs is in plaats van de gebruikelijke kleur waardoor je niet af bent als je twee zevens hebt. Verder zijn de oranje kaarten vervangen door rode kaarten die minpunten opleveren en die je weg mag geven. Het spel is hierdoor wat gemener geworden (meer kans om elkaar te pesten) en ook wat grilliger. De basis is goed, dus ook dit werkt prima. Ik geef zelf de voorkeur aan de vriendelijker versie, maar zou deze ook met plezier spelen. Het enige minpuntje was dat de regels niet helemaal duidelijk waren over of je spelers die al gepast zijn ook nog kaarten mag toebedelen.
Daarna hebben we nog even door de stand van Spelspul gestruind (en nee, we gingen niet met lege handen naar huis). En toen was het helaas al weer tijd om naar huis te gaan. De tijd was omgevlogen en we hadden nog niet eens de hele beursvloer kunnen bekijken. We hadden ons echt nog wel een paar uur kunnen vermaken op Zuiderspel. We waren het er over eens dat het een hele geslaagde dag was. Zuiderspel maakte de belofte weer helemaal waar. Het was gezellig druk, het spellenaanbod was gevarieerd en bevatte veel nieuwe toppers, er waren altijd wel vrije plekjes bij interessante spellen, de zaal was ruim opgezet waardoor je relaxed kon rondlopen, het klimaat in de zaal was aangenaam (niet warm, benauwd of koud) en er waren veel bekenden waardoor het ook een beetje een reünie is waar je even kort bijpraat. Ik ben volgend jaar als het even kan dus zeker weer van de partij.


