Geplaatst door 
Afgelopen maand waren mijn man en ik drie weken vrij. We bleven dit jaar gewoon thuis zodat we in alle rust eindelijk een nieuwe badkamer konden gaan uitzoeken. Dat is gelukt. En we hebben daarnaast nog vloerisolatie geregeld. Ik heb ook nog de spellenkamer opgeruimd. Ik heb een aantal uitgespeelde legacy-spellen eindelijk weggegooid en ik heb nog wat uitbreidingen bij het basisspel in de doos gestopt. Dit leverde een flinke stapel dozen op die naar het oud papier konden. En verder heb ik een flinke stapel spellen naar de kringloopwinkel in Katwijk gebracht (het soort spelletjes waar het de moeite die het kost om ze te verkopen niet opweegt tegen de opbrengst). Mijn kasten zijn nog steeds te vol, want er staan nog steeds spellen op de kast en op een paar plekken staan de spellen twee rijen diep, maar het is veel beter dan het was. Je kan dus wel zeggen dat het een productieve vakantie was.
Maar we hebben echt niet drie weken lang alleen maar klusjes gedaan. Het was ook mooi weer (soms zelfs een beetje te) dus ik heb ook lekker met een boekje in de tuin gezeten, we zijn met onze cabrio lekker naar de kust geweest en we hebben natuurlijk heel veel spellen gedaan. In het kader van mijn challenge om dit jaar 365 verschillende spellen te doen, kwamen daarbij heel veel spellen op tafel die we al jaren niet meer gespeeld hadden. Een aantal daarvan zijn op de stapel van de kringloop geëindigd, maar er zaten ook veel spellen tussen die gewoon oprecht super leuk waren om te doen, zoals Clans of Caledonia, Earth, Agricola en Dominion. Het blijft voor mij, net als voor vast veel spellengekken, een eeuwige strijd om de balans te vinden tussen het spelen van oude favorieten en het bevredigen van mijn nieuwsgierigheid naar al die nieuwe spellen die continu uitkomen.
Na drie weken vakantie, begon het werkend leven weer. Dat was weer even wennen (moet die wekker echt zo vroeg?!?!). Maar ook buiten vakantie zijn er leuke activiteiten. In het laatste weekend van deze maand ben ik samen met Niek bijvoorbeeld naar de White Gobin Games dag geweest voor demonstrateurs en spellenpers. White Goblin Games is gevestigd in 2e Exloërmond. Voor wie het niet kent, dat is een dorpje in oost Drenthe. En dat is vanaf de randstad best een stukje rijden. We zaten dan ook al om zeven uur ’s ochtends in de auto en waren nog steeds net niet op tijd doordat we onderweg ook een keer hadden moeten laden. Maar we werden desondanks allerhartelijkst ontvangen. Snel zochten we een plekje in de zaal waar we nog het staartje van een presentatie meepakten. Daarin werd uitgelegd dat we in groepen werden gedeeld en dat de groepen daarna een route met allemaal verschillende activiteiten gingen doorlopen. Ik zat in groep twee, Niek in groep vier. In mijn groep zaten ook Niels, Anemarie en Danny van de All Games on Deck cruise dus dat was een gezellig weerzien. Maar er zaten ook veel mensen in die ik niet kende, maar iedereen was een hardcore bordspeler dus je hebt meteen een klik. We kregen een mix van opdrachten. De eerste opdracht die we bijvoorbeeld kregen was om losse spelonderdelen te matchen met het spel waar ze uit kwamen. Voor de onderdelen uitspellen als Castle Combo and Far Away is dat niet moeilijk, maar dat geldt niet voor de onderdelen uit de nieuwere spellen die we nog niet of niet vaak gespeeld hadden. Daar hadden we dus wel een paar foutjes gemaakt. We hebben ook een soort White Goblin Hitster gedaan waarbij we gebeurtenissen uit de White Goblin Geschiedenis in het juiste jaar moesten plaatsen. Het was grappig om te merken dat je vaak nog wel een globaal idee hebt wanneer iets was, maar het preciese jaartal is best lastig. Ik vond de dag het echt heel leuk georganiseerd en het was leuk om te merken dat je als groep samen echt heel veel weet. Tussendoor werden we nog van hapjes en drankjes voorzien. Aan het eind van de rit bleek dat het team van Niek de opdrachten het best had vervuld en hij ging dan ook met een mooie medaille naar huis. Na de prijsuitreiking kregen we een lekkere lunch en daarna mochten we spellen gaan spelen. Niek en ik hebben een potje Cascadia Alpine Lakes gedaan (daarover straks meer) met Olav die ik ken van Spellenpret en die net verhuisd is naar het noorden van het land. Het was leuk om hem even te zien en te horen hoe zijn verhuizing bevalt naar de regio waar ik als kind heb gewoond. We mochten niet alleen spellen spelen, maar ook spellen kopen. Ik had van te voren mijn lijstje doorgegeven en de spellen stonden keurig op een stapel klaar. Na ze afgerekend te hebben, hebben we ze in de auto gelegd en zijn we weer naar huis gegaan. Ik heb echt een super leuke dag bij White Goblin Games gehad. Het was leuk om hun bedrijfsgebouwen te zien en om in hun magazijnen alle dozen met spellen te zien staan. Verder was echt iedereen super vriendelijk en behulpzaam. En alles was tiptop verzorgd. Dus bij deze: heel erg bedankt voor de uitnodiging en de leuke dag.
En dan blijft voor dit overzicht over om te bespreken welke spellen ik deze maand voor het eerst deed In totaal deed ik dankzij de vakantie 97 spellen (ze passen niet eens in een plaatje, that’s a first). Daar zaten 50 spellen tussen die ik dit jaar nog niet eerder speelde en 10 spellen daarvan speelde ik voor het eerst. Over Circadia, Night at the Zoo, Happy Double en Kattenkwaad schreef ik al een recensie dus die sla ik in dit overzicht over. De andere spellen bespreek ik in alfabetische volgorde.
Cascadia Alpine Lakes speelde ik dus op de White Gobin Games dag. De basis is hetzelfde gebleven als in Cascadia: je bouwt nog steeds een landschap waar dieren in kunnen wonen. Het verschil is dat je nu geen losse tegels hebt, maar dubbele tegels (als een domino steen). En dat je deze tegels ook mag stapelen om zo de hoogte in te gaan. Je scoort ook extra punten als je tegels hoger te liggen krijgt. Door het omhoog bouwen kan je gebieden zowel opsplitsen als samenvoegen. Dieren die op een tegel liggen, mogen ook mee naar een hoger niveau als ze daar kunnen wonen. Ik ben niet gezegend met veel ruimtelijk inzicht en dus vind ik dit soort stapelspellen best een beetje moeilijk. Cascadia Alpine Lakes is voor mij daardoor een stapje moeilijker dan Cascadia. Maar het is net zo leuk. Ik vond het jammer dat dit spel nog niet te koop was, want als dat het geval was geweest, dan was hij zeker met me mee naar huis gegaan. Dit spel zie ik nog veel op tafel komen.
Ik vind Earth heel leuk, maar helaas zijn er niet veel Earth-liefhebbers in mijn omgeving. De uitbreiding Earth Abundance lag daardoor dus al heel lang ongespeeld in mijn kast. Maar deze vakantie kreeg ik Niek zo ver dat hij Earth weer eens wilde doen. En hij vond het geloof ik leuker dan hij van te voren had verwacht en dus hoop ik nu dat dit spel vaker op tafel gaat komen. Anyway, we speelden eerst het basisspel een keer en daarna deden we het spel nog een keer met de Abundance uitbreiding. Dat is een relatief makkelijke uitbreiding die met name de optie toevoegt dat je zaden kan verzamelen die je kan inzetten voor handige bonusjes (extra kaarten trekken ofzo). Het veranderde het spel niet echt, maar speelde prima weg. En je krijgt er natuurlijk weer een lekkere stapel met plantkaarten bij dus dat is ook leuk. Ik heb ook nog de Animal Kingdom uitbreiding ongespeeld in mijn kast staan. Daar hoor ik over dat hij het spel echt verandert, dus dat hoop ik binnenkort ook een keer te gaan uitproberen.
Op een spellendagje had mijn vriendin Det het spel In Front of the Elevators meegenomen. In dit spel plaats je mensen in de rij voor een aantal liften. Er wordt daarbij druk voorgedrongen. Zo laten opa’s de oma’s altijd even voorpiepen, laten de moeders hun zonen ongehinderd voorkruipen, etc. Je probeert je eigen familieleden op strategische posities te krijgen omdat dat punten oplevert. Ik vond dit een alleraardigst kaartspelletje en heb het met veel plezier gespeeld. Zeker voor herhaling vatbaar.
In mijn kast staat ook al jaren het wat onsmakelijke zombiespelletje Mmm … Brains! Je kan het niet met twee spelers spelen en dat is in mijn kast een grote belemmering om op tafel te komen omdat ik vooral heel veel met Niek speel. Maar dit was ik vergeten dus ik had het uit de kast gehaald en was begonnen met het lezen van de spelregels. Met een kleine huisregel vond ik dat we het ook wel met zijn tweeën konden spelen. Mmm … Brains! speel je in twee fases. In de eerste fase moet je met een dobbelsteen met daarop verschillende kleuren brains proberen zo groot mogelijke sets van dezelfde kleuren brains te gooien. Hoe groter je set is, hoe meer brains (kleine 3D speelstukjes) je krijgt. Als alle brains uit de algemene voorraad op zijn, breekt de tweede fase aan. Alle spelers zijn een kleur en je mag dan de brains afpakken die je scoort afpakken van de spelers in die kleuren. En dan probeer je als laatste met brains over te blijven. Mmm … Brains! is een heel luchtig yahtzee achtig spelletje. Maar het werkt wel en is best vermakelijk. Onze huisregel was dat we beide met twee kleuren speelden en dat werkte prima, maar ik kan me voorstellen dat het met meer spelers beter tot zijn recht komt.
Pili Pili is een slagenspelletje waarin iedere ronde de regels veranderen. Je speelt met een deck genummerde kaarten (geen kleuren) en aan het begin van een ronde wordt een kaart opengedraaid die aangeeft wat die ronde de regels zijn. Dat gaat dan om hoeveel slagen de ronde duurt en welke speciale regels er gelden. Zo moet je soms kaarten doorgeven of soms voorspellen hoeveel slagen je krijgt voor je al je kaarten hebt gezien. Daarna wordt de ronde gespeeld en voor elke slag te veel of weinig krijg je een strafpunt (een pili). En wie als eerste een bepaald aantal strafpunten heeft verliest het spel. Ik vind dit een verrassend leuk slagenspelletje om te doen. Het is wat chaotisch en soms heb je er niet heel veel grip op (voorspellen voor je al je kaarten kent is evil), maar elke ronde duurt maar kort dus het is niet erg. Ik vond Pili Pili een aanrader voor wie kennis wil maken met de breedte van wat je met een simpel slagenspel kan doen. Erg leuk. Lees voor meer informatie vooral ook de recensie die Peter Hein eerder over dit spel schreef (klik hier).
Op de White Gobin Games dag bestond één van de rondes van de route ook uit het spelen van Wie Wat Waar. Ik had dit spel nog nooit gedaan. Het is een soort Pim Pam Pet, maar dan op een placemet. Op een groot vel papier staan verschillende categorieën. Voor iedere rij op je vel krijg je een beginletter en moet je zo veel mogelijk goede antwoorden opschrijven die beginnen met die letter per categorie. Dit was lastiger dan ik van te voren had gedacht. Vier meisjesnamen met een letter G lukt nog wel maar ik blokkeerde volledig op films met een letter B of namen van sporters. Het was best vermakelijk. Ik kan me voorstellen dat dit heel goed werkt als ronde in een pubquiz op kantoor. Lees voor meer informatie vooral ook de recensie die Wendy eerder over dit spel schreef (klik hier).