Geplaatst door Door een aantal intensieve speldagen had ik het gevoel dat ik erg veel gespeeld had. Dat viel uiteindelijk nog wel mee. Ik kwam in januari tot een totaal van 38 spelpotjes. Daar zaten wel redelijk veel nieuwe spellen tussen, namelijk 10. Van Geisha’s Road, Everdell Silverfrost en Point Galaxy heb ik al een recensie geschreven. Van al deze 10 spellen denk ik dat ik het meeste plezier aan Vlooot heb beleefd, als ik de nieuwste versie van Puerto Rico even niet meereken. De overige spellen volgen in alfabetische volgorde.
Eind januari maakte ik kennis met Vlooot. Net als Dagmar in haar recensie was ik aangenaam verrast door deze puzzel in workerplacer formaat. Het puzzelen op je eigen spelbordje doet wel wat denken aan het zwaardere Heaven & Ale. Je bent er in ieder geval heel plezierig mee bezig om richting het einde te ontdekken dat je wellicht her en der een andere keuze had moeten maken. Allemaal niet erg, het speelt lekker en vlot weg en heeft toch flink wat diepgang als je daar naar op zoek bent.
Emberleaf is een flink bordspel dat er net als Everdell schattig uitziet, maar waar toch een redelijk flink expertspel onder schuil gaat. Ik heb mij prima vermaakt met Emberleaf waarin je elke beurt een kaart op je eigen spelbordje neerlegt. Deze leveren grondstoffen op en laten je acties doen. Vervolgens schuiven de kaarten naar links en uiteindelijk van je bord af om weer beschikbaar te komen. Met de acties beweeg je over de verschillende gebieden op het spelbord waar je verschillende gebouwen kunt bouwen en zo aan puntencondities kunt voldoen. Helemaal geen gek spel, maar met zijn tweeën waren we gemakkelijk twee uur bezig en dat vond ik toch wel wat lang voor wat het is.
Een spel waarin een kanaal een belangrijke rol speelt. Dat trekt al snel mijn aandacht. In Kilia gaat het om het transporteren van goederen over de Noordzee en het Kielerkanaal (Noord-Oostzeekanaal) naar en van Kiel. Op Spiel was het niet gelukt om dit te spelen, maar op de prettige Ducosim beurs lukte dit wel bij Hot Games. De uitleg maakte mij nog enthousiaster. Kilia kent een slim kaartsysteem waarin je kaarten van een markt kunt krijgen waarmee je je mogelijkheden om kaarten, goederen, opdrachten en een betere boot te verkrijgen kunt verbeteren. Dat zit listig in elkaar, maar onder het spelen bleef het toch wat tam. Iedereen ontwikkelt zich wel zo’n beetje gelijktijdig en dan is het vervolgens maar wachten op net die kaart die je echt nodig hebt. Het kan zomaar zijn dat die niet langs komt en daarmee ging het spel naar het einde een beetje als een nachtkaars uit.
Van Locus had ik niet echt hoge verwachtingen. Een beetje afgekeken van Clever en Keer op Keer en dan met Tetris figuren. Niet echt vernieuwend, maar het bleek toch best leuk om te spelen. Wel kan ik mij goed voorstellen, zoals Dagmar aangeeft in haar recensie, dat je het na verloop van tijd wel gezien hebt en in herhaling gaat vallen.
Aan het kaartspelletje Oliva heb ik meer plezier beleeft. Wat een slim kaart-verzamelspelletje is dit. Spellen waarin je een beetje in de gedachten van je medespelers moet kruipen, vind ik altijd wel geslaagd. Hier is dat leuk uitgewerkt in de zin dat je meer krijgt als meer mensen kaarten hebben gespeeld met hetzelfde symbool waarop jij gokte. Ook zitten er meerdere wegen naar punten in. Een leuk interactief spelletje.
Van Puerto Rico 1897 speelde ik de super de luxe kickstarter versie die net is uitgekomen. Hierin zitten ook nog een heel veel uitbreidingen. Ik speelde de basisversie en dat was alweer even geleden. Nog altijd een zeer goed spel. Het mooie materiaal maakt het helemaal een feest. Ik zie een revival van Puerto Rico op de speeltafel dit jaar.
In Thesauros (Oud Grieks voor schat) ga je op zoek naar schatten in de diepzee. Daarvoor moet je eerst nog aan de slag om mensen op te leiden, geschikt materiaal te bemachtigen, de beste plekken vinden om te duiken en één of meer zodiacs het water op te sturen. Binnen een week zal ik van dit spel een recensie plaatsen en mijn gedachten over dit spel delen. Tipje van de sluier. Ik heb mij nog nooit zo door een regelboek heen moeten worstelen.
Het maandoverzicht laat zien dat vooral de nieuwe hier besproken spellen zijn gespeeld. Point Galaxy doet het prima als spelletje om even snel neer te leggen en toch wat uitgedaagd te worden.
Echoes of Time is een slimme vlotte deckbuilder, maar ik merk dat ik zelf Etherstone toch wel duidelijk leuker vind. Die is scherper en gemener.
The Hobbit There and Back Again blijven we ook geregeld doen. Nog altijd zo’n vier hoofdstukken te gaan. Het blijft ook met nieuwe spelers leuk om weer even bij het begin te beginnen.
Ticket to Ride Legenden uit het Westen speel ik met de familie. Het bevalt zeer goed, maar het is lastig iedereen op een avond bij elkaar te krijgen. Het zal dit jaar toch wel lukken om het uit te spelen, mag ik hopen.