Geplaatst door De Counting Crows en Bløf hebben in 2006 het liedje Wennen aan September uitgebracht. In dit nummer zit de zin “Het is wennen aan september, al zo snel”. En dat is precies wat me ieder jaar in de herfst overvalt. Het is al weer herfst terwijl ik er nog niet aan toe ben. Nou is de herfst voor spellenliefhebbers niet alleen slecht nieuws. In de herfst vallen Spiel en het Spellenspektakel en dat zijn toch evenementen om naar uit te kijken. Maar toch, ik ben er nog niet helemaal aan toe, het jaar gaat weer eens veel te snel. Terwijl ik met moeite aan het wennen ben aan september, is het ongemerkt zelfs al weer oktober geworden. En dus tijd om terug te kijken op wat er in september op mijn spellentafel verscheen. In totaal speelde ik zestig keer een spelletje en daar zaten zes nieuwe spellen tussen. Ik bespreek ik ze in alfabetische volgorde.
In september waren Niek en ik een weekje vrij en dat was het moment om eindelijk Clank! Legacy 2: Acquisitions Incorporated – Dark Magic uit het plastic te halen en op tafel te zetten. Deze versie is het vervolg op Clank! Legacy 1 en gaat verder waar dat spel geëindigd is, maar dan met nieuwe avonturiers. Het spel lijkt qua opzet ook heel erg op Clank! Legacy 1. Of te wel je speelt regulier Clank!, maar dan met persoonlijke en gezamenlijke missies er bij. Denk aan zaken als “Bezoek vier steden op het bord”, “Haal voorwerp X op en breng dat naar plaats Y” of “Versla gezamenlijk X goblins”. Daarnaast staan er op het bord nummertjes afgebeeld en als je naar zo’n nummertje gaat dan mag je een verhaaltje in The Book of Secrets lezen over wat er op de locatie gebeurt en wat dat je oplevert (bijvoorbeeld nieuwe kaarten die je kan kopen, stickers die je op het bord moet plakken omdat je nieuwe delen van het bord hebt ontdekt, etc.) Je moet verder nog steeds een schat zien op te halen op het bord en levend zien te ontsnappen voordat de draak je van je laatste leven beroofd.
Ik ben Clank! Legacy 2: Acquisitions Incorporated – Dark Magic met heel veel plezier aan het spelen. Het is gewoon Clank! (wat ik een topspel vind) met een dikke laag ontdekken en verhalen er over heen. Het is regelmatig een lastige afweging of je nog genoeg tijd hebt om naar dat ene nummer op het bord te gaan om te kijken wat daar te ontdekken is of dat het tijd is om met gezwinde spoed terug te gaan naar het startpunt omdat je toch wel behoorlijk door je levens begint heen te raken. Het grootste minpunt van dit spel is de speelduur die nogal opgerekt wordt door de administratie die het legacy-deel van het spel veroorzaakt. Voor je met het spelen kan beginnen moet je eerst een stuk in The Book of Secrets lezen en de instructies die daar staan uitvoeren. En daarna heeft iedere speler nog een eigen boekje met een eigen verhaaltje. Vervolgens ontdek je soms tijdens het spel ook locaties waarbij je een stukje moet lezen en instructies moet volgen En als je klaar bent met spelen doe je dat nog een keer. Het had van mij wel een tandje minder gemogen, maar ik wist waar ik begon en dat ik ook dit deel van het spel moest omarmen. En dat doe ik met plezier. We hebben nu zes van de twaalf potjes gedaan en ik kijk uit naar het vervolg. Door de lengte van een potje inclusief klaarzetten en opruimen (dat gaat al snel richting de drie uur) is dat wel iets dat we in het weekend moeten doen, ’s avonds heb ik hier echt de tijd en energie niet voor.
Een van de leuke dingen van de All Games on Deck bordspellencruise is dat je leuke nieuwe mensen leert kennen die ook nog heel veel van spellen houden. En waar je ook buiten de cruise prima eens mee kan afspreken. Niek en ik gingen deze maand op bezoek bij mede-cruisegangers Wendy en Martijn voor een potje Nemesis, of te wel Alien The Boardgame. Nemesis volgt namelijk volledig het bekende verhaal uit de Alien films waarbij de bemanning van een ruimteschip voortijdig uit hun slaap wordt gehaald om er vervolgens achter te komen dat ze niet meer alleen zijn op het schip…. Samen moet je proberen om het schip weer aan de praat te krijgen en er voor te zorgen dat je allemaal keurig op tijd weer in je slaap-cabines ligt voordat het schip de volgende tijdsprong maakt.
Nemesis is een groot, episch spel waarin je samen op bepaalde plekken op het schip reparaties moet uitvoeren. Dat klinkt makkelijk, maar je komt er al snel achter dat er monsters op het schip rondlopen. En die moet je zien te ontwijken of verslaan om aan het repareren toe te komen. Ondertussen breken er ook nog af en toe wat brandjes uit of is er ander onheil. Kortom: het is een coöperatief spel waarin je van alle kanten onder vuur ligt en succes zeker niet gegarandeerd is. Veel van de acties die je doet worden aangestuurd door kaarten die je speelt, al dan niet in combinatie met dobbelsteenworpen die bepalen of een actie succesvol is (bijvoorbeeld: kaart spelen met een wapen en dobbelen om te kijken of het raak is). In ons spannende potje is het uiteindelijk gelukt om op tijd het schip aan de praat te krijgen en allemaal weer in onze bedjes te gaan liggen. Ik lag daar wel met een stevige Alien-infectie onder de leden en had een ei gevonden en meegenomen naar bed. Dat lijkt me toch, de films indachtig, een goede reden om te verliezen, maar dat bleek niet zo te zijn. Laten we het de cliffhanger noemen voor het volgende potje.
Het Kruidvat is tegenwoordig een prima plek om zacht geprijsde spellen op te pikken. En daar zit regelmatig wat leuks tussen en dus wil ik daar nog wel eens een gokje wagen en een titel meenemen waar ik niets van weet, zoals recent Prik ’t. Dit is een roll & write spelletje waarin je in je beurt twee dobbelstenen kiest die bepalen welk vakje op een briefje je mag doorstrepen. Op sommige plekken op het briefje staan symbolen (bijvoorbeeld fruit of edelstenen). Als je zo’n vakje aankruist, dan mag je het vakje doorprikken (er zit een prikmatje in de doos om je tafel te beschermen). Je kruist dan ook het vakje aan de andere kant aan en speelt daar vervolgens door. Je probeert zo snel mogelijk dezelfde soorten symbolen (bijvoorbeeld alle citroenen) af te strepen en daarnaast om volle rijen te maken. Dat levert namelijk punten op en wie de meeste punten heeft, wint het spel.
Prik ’t is een prima voor wat het is, maar het is niets bijzonders. Het grootste pluspunt van het spel is dat ik het verrassend leuk vond om door het velletje heen te mogen prikken. Sinds ik de kleuterschool heb verlaten heb ik vast nooit meer geprikt, maar ik moet eerlijk toegeven: het is heel bevredigend om zo’n gaatje te maken. Maar verder dan dat heeft het spel niet zo veel spannends te bieden. Het is niet slecht, maar er zijn te veel zo veel leukere roll & write spellen om dit op tafel te willen zetten.
Over goede roll & write spelletjes gesproken. Een van mijn all time favorite roll & write spelletjes is Railroad Ink. We hebben hem deze maand weer tien keer gedaan en ik vind het iedere keer leuk. Deze maand werd ook mijn Kickstarter aankoop Railroad Tiles bezorgd. Dit is de tegelversie van Railroad Ink. Iedere ronde kies je een aantal tegels en daarmee bouw je je netwerkje. Iedere ronde kiezen de spelers om de beurt een rijtje tegels uit dat ze aanbouwen. Op sommige tegels staat een symbooltje (voetganger, auto of trein). Tijdens het spel krijg je ook auto/trein/voetganger-meeples die je op deze plekjes mag zetten. Met hoe meer meeples van dezelfde soort ze verbonden zijn, hoe meer punten ze opleveren. Je kan het spel uitbreiden met speciale tegels waarvan je er elk spel drie krijgt. Deze tegels leveren extra punten op als je ze op een bepaalde manier bouwt. Aan het eind van het spel krijg je vervolgens nog punten voor het grootste vierkant dat je gebouwd hebt en gaan er nog punten af voor losse eindjes. En wie dan de meeste punten heeft, wint het spel.
Railroad Tiles is een prima tegellegspelletje dat ik met plezier heb gespeeld. Maar helaas is dit spel niet zo leuk en verslavend als Railroad Ink, dus dat was toch een kleine teleurstelling voor mij (al geef ik toe dat de lat daarvoor ook wel heel hoog lag). Het blijft leuk om je netwerk te zien ontstaan, maar ik mis standaard uitdagingen uit Railroad Ink: uitgangen verbinden, middelste vakjes gebruiken, lange wegen en lange spoorwegen bouwen binnen een vast gebied. In Railroad Tiles ben je veel vrijer om te bouwen, maar dat maakt het spel misschien wat te losjes naar mijn smaak. Het speelt nog steeds lekker weg, en zeker als je met de speciale tegels speelt, dan is het ook echt een interessante puzzel om alles zo te bouwen dat het veel punten oplevert. Maar het had van mij dus iets meer mogen knellen. Ik heb de collectors edition van Railroad Tiles gekocht en in de grote doos zitten dus ook nog acht uitbreidingen. Die heb ik nog niet geprobeerd, dus wie weet dat die het spel nog wat optillen.
Ik heb de eerste editie nooit gespeeld en weet ook niet wat het verschil is tussen de eerste editie en de tweede, maar ik speelde deze maand Rebel Princess: 2nd edition voor het eerst. Dit is een slagenspelletje waarin je van een kleur juist geen kaarten moet proberen te winnen omdat die minpunten opleveren. Tenzij je ze allemaal scoort, dan krijg je juist pluspunten. Iedere ronde wordt er nog een speciale regel toegevoegd waardoor het spel telkens net even anders speelt. Je kan het spel nog uitbreiden met prinsessenkaarten waarbij elke speler een eigen prinsessenkaart krijgt die eenmaal per ronde ingezet kan worden voor een eigen voordeeltje. Voor ons eerste potje hebben we deze er nog maar even uit gelaten.
Dit is een spel dat ik graag nog eens zou willen doen. Mijn eerste indruk is positief, maar het was ook echt een potje waar we nog even moesten uitzoeken hoe alles werkt. Maar los van het spel, vind ik het thema van dit spel echt geweldig. Het is hilarisch dat in dit spel iedereen een prinses is die gewoon lekker wil dansen en dus probeert die vervelende prinsen te ontwijken. Girlpower op zijn best.
Het laatste nieuwe spel dat ik speelde was een dobbelversie van een spel dat in zijn oorspronkelijke vorm door kaarten wordt aangestuurd. In Vlotte Geesten: Het Dobbelspel moet je net als in Vlotte Geesten zo snel mogelijk het juiste voorwerp pakken (de rode stoel, het witte spook, de groene fles, het blauwe boek of de grijze muis). Maar waar je eerst uit een kaartje moest afleiden wat het juiste voorwerp was, moet dat nu aan de hand van een dobbelworp. En dat is best complex, maar hier komt ie. Als een voorwerp het vaakst op de gegooide dobbelstenen staat, dan moet je dit voorwerp pakken. Als alle dobbelstenen verschillend zijn dan moet je kijken welke kleur de dobbelsteen met het spook heeft en het voorwerp in dezelfde kleur pakken. En als de twee voorwerpen twee keer op de dobbelstenen staan, dan moet je het voorwerp op de laatste dobbelsteen pakken. Als je als eerste het juiste voorwerp pakt, dan scoor je een gouden muntje en wie daar de meeste van verzameld wint.
Ik vind dit een geslaagde variant van het bekende en geliefde reactiespelletje. Op basis van de worp moet je snel kijken welk voorwerp je moet pakken. Dit is nog wat lastiger in deze dobbelvariant dan bij de kaartvariant doordat de dobbelstenen telkens net anders liggen op tafel. Dit lijkt een futiel verschil, maar is het niet. Op de kaart staat alle informatie altijd op dezelfde plek, nu moet je eerst nog kijken hoe de dobbels liggen. Liefhebbers van Vlotte Geesten die toe zijn aan wat nieuws, kunnen dit dobbelspelletje prima in huis halen.