2-4 spelers (vanaf 10 jaar)
15-30 minuten
Auteur: Molly Johnson, Robert Melvin en Shawn Stankewich
Uitgever: White Goblin Games (2026)
Het spel…
Een subtiele maar geslaagde woordspeling in een spellentitel kan ik altijd erg waarderen. Propolis had daarom voor mij direct een streepje voor. Bijen maken namelijk propolis om hun nesten te verstevigen, dus een betere naam voor een bijenstad valt er niet te bedenken.
En het is zo’n stad die je in dit spel gaat maken. Iedere speler beschikt over een aantal bijtjes (beeples?) die je inzet op kaarten om de daar afgebeelde grondstoffen te verzamelen. Die grondstoffen gebruik je om gebouwen uit het open aanbod in je stad te bouwen.
Gebouwen leveren verschillende voordelen op. In de eerste plaats punten, waar het allemaal om te doen is. Maar je kunt er ook extra bijen of grondstoffen mee krijgen of grondstoffenproductie, waarmee je een permanente korting krijgt in die grondstof. Een keer in het spel mag je een paleis voor je bijenkoningin maken. Die kun je alleen bouwen als je voldoende productiegebouwen van de juiste kleuren hebt verzameld.
Zodra iemand het tiende gebouw gemaakt heeft (inclusief eventueel paleis) speel je de ronde uit en eindigt het spel. Je telt de punten van de gebouwen en eventueel overgebleven grondstoffen op en de speler met de hoogste score wint.


…en de waardering
Propolis is het soort spel dat je waarschijnlijk al vaker gespeeld hebt: grondstoffen verzamelen, kaarten bouwen, punten tellen en klaar. In de kern is Propolis een vlotte en toegankelijke werkverschaffer, verrijkt met een vleugje Splendor en Castle Combo.
Heel vernieuwend is het allemaal niet, maar de vertrouwde spelelementen leveren een solide en goed werkend spel op. Er valt aardig wat te puzzelen: op welke gebouwen ga je je richten, hoe kom je zo snel mogelijk aan de vereiste grondstoffen en heb je ook een plan B als een tegenstander er met dat gebouw vandoor gaat? Goed opletten waar zij op uit zijn is een goed idee, wat zorgt dat Propolis geen solitair puzzelspelletje wordt.
Het kleurrijke uiterlijk en de leuke setting helpen wel voor het speelplezier, want het spelverloop zelf en de puntentelling (wat maakt een gebouw van het type A, B, C of D?) zijn erg abstract. Al met al is Propolis een onderhoudend tussendoortje met net wat meer pit dan je bij de meeste spellen van deze lengte aantreft.

