Geplaatst door Wie al even meeleest op Spellengek weet dat wij niet alleen met elkaar, maar ook juist met vele andere famileleden en vrienden spelen. Frank hoort daar al een tijdje bij en is de vaste ‘Spielgenoot’ van Roger. In mijn eerder verschenen lijstje voor Spiel 2026 gaf ik al aan dat Frank altijd wel een goed doordacht lijstje bij zich heeft. Samen proberen we in de drie dagen die we hebben zoveel mogelijk van beide lijsten te spelen. Daarbij worden we altijd weer verrast door elkaars keuzen. Het leek ons dan ook een leuk idee als Frank dit jaar ook zijn lijstje wilde schrijven voor Spiel. Hij wilde dat graag doen, waarvoor dank. Ik geef het woord dan ook graag aan Frank voor zijn eigen kijk op al die nieuwe spellen op Spiel.
Allereerst dank aan de vrienden van Spellengek dat ik een bijdrage mag leveren met dit blogje. De onrust onder de spellenspelers begint weer toe te nemen, nu de dagen tot aan Spiel af te tellen zijn. Voordat ik enkele spellen behandel, wil ik aan de Spiel-bezoeker eerst het volgende meegeven. Ben je dit jaar weer stil blijven staan bij de stand met de spellentafels? Houdt dan Spellengek in de gaten! Na de spellenbeurs zal ik mijn ervaringen delen met onze spellentafel. Waarom een spellentafel? En, waar moet je op letten? Maar nu eerst naar mijn lijstje met spellentips en kansrijke tops!
Ik ben landschapsarchitect en ben daarom veel bezig met hoe dingen eruit zien. Over goede spelontwerpers wordt regelmatig gesproken. Minder aan bod komen de illustratoren. Deze zijn voor mij minstens zo belangrijk. Een goed spel dat visueel niet aanspreekt, kan bij mij geen topper worden. Om van de spellentip naar de spellentop te gaan, zijn de ‘artists’ (mooier Engels woord) aan zet. Juist nu steeds meer gegenereerd wordt met AI, blijf ik dit vak enorm waarderen. Het leuke aan Spiel is dan ook nog dat je enkele artists kunt ontmoeten en je spel kunt laten signeren. Keerzijde van mijn liefde voor de verbeelding is dat een spellentip sterk gericht is op de visuele aantrekkingskracht, maar dat ik niet altijd weet of het spel ‘onder de motorkap’ goed in elkaar zit. Dus wees gewaarschuwd voor mijn tips, maar voor nu een warme ‘shout-out’ naar alle creatieve geesten die bijdragen aan onze mooie hobby.
Hal 6, 7 en8
Ik vind Orbita een zekere elegantie uitstralen in de eenvoud. De grafische stijl spreekt mij wel aan. Het lijkt de kunst om je score-opties te blijven balanceren. Mogelijk dat dit na een paar potjes wat glans (of sterrenstof) verliest. Daarom is Spiel zo fijn om een proefpotje te kunnen spelen.
Ontwerper Johannes Goupy heeft inmiddels ruim naam gemaakt met Elawa, Faraway, Dewan en Pixies. Allen leuke en vooral ook toegankelijke (familie)spellen. Samen met de Joachim Thôme (Tribes of the Wind) is met Fireflies een coöperatief avontuur voor twee spelers bedacht. Recentelijk ben ik coöperatieve spellen wat leuker gaan vinden. Met name als dit een soort ‘legacy’ aspect heeft. Fireflies lijkt mij een leuk avontuur, met leuke grafische stijl om met mijn zoontje te gaan ontdekken.
Van Strange Creatures heb ik eigenlijk wel hoge verwachtingen. Glen More II van Matthias Cramer hoort bij de toppers in mijn spellencollectie. In dit kaartspelletje wordt een slagenspel gecombineerd met deck-building. Een leuke afweging lijkt te zijn of je de slag wil winnen, of dat je deze verliest om de kracht (het effect) van je kaart te benutten. Hetgeen waarschijnlijk minstens net zo voordelig kan zijn. Als dit spel ook nog eens een leuke bijpassende grafische stijl heeft, kan dit zomaar een topper zijn.
Terrasses of Kanoa is een tegellegspel. Deze zijn populair en niet voor niets. Het is altijd leuk om te zien hoe vanuit het niets, een hele omgeving ontstaat. Een leuk aspect is dat je hier niet alleen je omgeving moet uitbreiden, maar ook moet opwaarderen in de hoogte. Echter, dat is inmiddels in meerdere spellen al succesvol geïntegreerd. Voor mij dus nu als spellentip, met name als leuk gezinsspelletje. Als deze net zo weet te verrassen als destijds Hutan deed, ben ik heel blij..
Solstis is een spel van twee spelontwerper die altijd goed vertegenwoordigd zijn; Bruno Cathala en Corentin Lebrat. Als dat wordt gecombineerd met een lekker uitdagend grafisch ontwerp, dan sta je bij mij al met 1-0 voor. Dit is een luxure uitgave van het spel uit 2024. Ik geef toe, daar ben ik gevoelig voor. Je moet hier weer een landschap (berg) opbouwen met tegels en vooral gefocust zijn op het optimaliseren van je tegels. Ik twijfel wel of dit spel na meerdere potjes interessant blijft.
Het onderwerp van Mythologies spreekt me aan. De grafische stijl ziet er mooi uit. Alles hangt eigenlijk af of het spelsysteem werkt. Wat ik leuk vind is de grote variatie aan kaartendecks, waardoor je elk potje op zoek bent naar de beste combinaties. De vraag is of het richting een Echoes of Time, Imperial Settlers of een Vale of Enternity neigt. De laatste heeft sterk de voorkeur vanwege het eenvoudige spelsysteem en krachtige wijze waarop kaarten met elkaar werken in een afzienbare tijd. Dat lijkt Mythologies ook een streepje voor te geven met een ingeschatte speeltijd van 20-40 minuten.
Overige spellen die ik in deze hallen nog wel wil bekijken zijn Rheinlander (een mooi opgepoetste oud of moet ik zeggen klassiek Reiner Knizia spel), Hellas (een heruitgave van ontwerper Stefan Dorra), Scavengers (een spin-off in de Kavango wereld), Gaudi (lijkt ook populair dit jaar) en Atrah. Dit lijkt een aardig kaartspelletje binnen het (populaire) thema van zeemonsters.
Hal 1, 2 en 3
In deze hallen zullen de wat zwaardere (expert-) spellen te vinden zijn en de gerenommeerde uitgevers. Altijd weer een gezellige drukte van jewelste met de vraag of er wel een tafeltje vrij komt bij je geliefde spel. Voordeel is dat de meeste (gehypte) spellen uiteindelijk de weg naar de Nederlandse spellenmarkt wel weten te vinden. Mijn oog gaat daarom vooral uit naar de spellen in de vergeten hoekjes.
Bologna lijkt een spel te zijn, waarbij je continue moet reageren op elkaars zetten. Het spelbord ziet er prachtig uit, met illustraties van Mico (bekend van vele spellen). Ooit heb ik de ‘gok van de beurs’ geïntroduceerd. Spellen die ik ongespeeld op basis van ‘table-presence’ toch meenam. Ik hoop deze te spelen, maar anders staat deze voorlopig op nr. 1 voor de gok van de beurs.
Op de website van BGG staat een leuke designer diary over hoe Nascard tot stand is gekomen. Een slagenspel dat het gevoel van een race moet geven. Ik ben autosportliefhebber en dus zal ik deze zeker een kans willen geven. Ik kan races in allerlei soorten waarden, van Heat naar Rallyman naar Downforce naar Formel Fun.
Spirits of Valenor toont een beetje een duistere vormgeving. Je vredige wereld wordt dan ook bedreigd door gemene krachten. Net zoals bij Fireflies ben ik hier vooral geïnteresseerd in het verhalende aspect (meerdere chapters) en hoe dit leuk kan zijn om coöperatief te verkennen.
Lastig in te schatten of (deze remake van) Syzygy leuk is. Daarnaast is het ruimte-thema niet echt mijn ding. Toch ben ik nieuwsgierig naar hoe het werkt en zou het zo maar een vermakelijk tussendoortje kunnen zijn met meerdere spelers.
Eigenlijk speel ik nooit bordspellen solo, maar ik zou het toch leuk vinden om enkele spellen te ontdekken die mee kunnen op een vakantie. 7th seal zou zo’n spel kunnen zijn. Tegen het systeem (het einde der tijden) strijden met kaarten en dobbelcombinaties. Klinkt leuk. Daarnaast staan voor de toekomst ook Hercules and the 12 labors en Jason and the Argonauts op mijn netvlies.
Joraku is een jubileum-editie van een ouder spel. Nu mijn zoontje wat ouder begint te worden schuif ik ook weer wat meer op richting spellen die je kunt spelen vanaf 3 spelers. Dit spel combineert een slagenspel met area-control. Zou leuk kunnen zijn, zeker als dit net zo snel en makkelijk wegspeelt als Rumble Nation.
Als jullie helemaal tot het einde van dit blogje zijn gekomen, snappen jullie waarom Spiel 4 beursdagen heeft! Wat komen er toch steeds weer veel spellen uit! Ik heb het dan nog niets eens gehad over Chivalry (ridders!), Cena (allianties smeden), Moonlight (2-spelers), Medico (puntensalade!) Tricky Traps (party-spelletje) of Not my Probllama. Die laatste titel laat me lachen en laat dat precies de boodschap zijn om mee af te sluiten. Geniet van die heerlijke Spiel-dagen!