Geplaatst door En weer een maand waarin mijn aantal spelpotjes zo ongeveer meelopen met het aantal dagen. Helemaal prima. Van de 34 keer dat een spel op tafel kwam, was er vier keer een nieuw spel bij. De leukste hiervan vond ik het nieuwe, deels coöperatieve, kaartspelletje Oméa en dat wil wat zeggen. De rest volgt in alfabetische volgorde.
Omea (Engels uitgave: Omens) is een kaartspel dat je in teams speelt. Het is een slagenspel waarin de hoogste kaart in principe wint. Doel is om je kaarten uit de hand te spelen, want zodra één iemand nog maar 1 kaart in de hand heeft, wint dat team de ronde. Een kaart mag weg als je de slag wint, maar alle andere gespeelde kaarten kunnen ook een effect hierop hebben. Zo kunnen vaak ook andere kaarten in de slag weggelegd worden. Het klinkt vast wat vaag, maar dit was een heel vermakelijk kaartspelletje dat je prima in teams van twee spelers kunt doen. Een verrassing.
Van Kaas & Wijn werd ik bij de uitleg nog wel enthousiast. Er zit een erg leuk spelmechanisme in waarin beide spelers met elkaar zijn verbonden bij het inzetten van de werkers. Al snel nam echter de frustratie over de beschikbare kaarten en de benodigde ingrediënten al snel toe. Het voelt soms als doelloos verzamelen, omdat iets anders ook niet lukt. Nee, dan speel ik liever Brood & Bier.
De Mieren van Mirmar oogt in opmaak en illustraties als een opvolger van de Ratten van Wismar. Zo wordt het ook beschreven door de uitgever, maar alhoewel het ook een stevig expertspel is, zie ik verder de relatie niet zo. Ook de spelauteurs zijn niet dezelfde. In dit spel dirigeer je een mierenkolonie in het veld. De ontwikkeling van ei naar larve tot mier zorgt hierbij voor een planningsaspect. Daarnaast zit er een kaartverzamelaspect in dat je allerlei voordelen kan geven. Ik vond het op zich niet slecht, maar wel weer heel veel gedoe. Positief is wellicht dat je zowel rustig je eigen ding kunt doen als juist wat meer de confrontatie kunt aangaan. Ondanks de flinke instap is er zo voor ieder wat wils.
Nokosu Dice is een kaartspel met dobbelstenen. Het is een slagenspel waarin je ook dobbelstenen kunt inzetten als een kaart van dezelfde kleur en waarde. Daarnaast bepaalt een dobbelsteen de troef en moet je een dobbelsteen overhouden die bonuspunten oplevert als je precies zoveel slagen haalt als de waarde op deze dobbelsteen. Omdat dit toch wel flink anders is, was het wennen. Het spel pakte ons dan ook niet meteen. Maar goed, dat was één keer. Het is even omdenken en vaker proberen. De potentie voor meer speelplezier lijkt er wel in te zitten.
Deze maand vooral veel verschillende spellen gespeeld. Daarbij ook weer naar de alweer wat oudere spellen gekeken. Dat is soms ook goed om te doen en zo je spellenkast wat op te ruimen. In dit geval geen titel gespeeld die nu al weg kan. Hutan was weer erg leuk om te doen als familiespel. Ook Micro Macro is grappig om weer eens gedaan te hebben. Volgens mij heb ik ook nog lang niet alle scenario’s gedaan.
