Geplaatst door Eindelijk komen we weer een paar nieuwe spellen in de lijst tegen. En als nieuwe spellen zo hoog in de lijst opduiken weet je dat ze nog wel een tijdje in de top-100 rond blijven hangen,
30. Ticket to Ride Europe (Alan Moon, 2005)
Positie vorig jaar: 23
Verschil: -7
De Europese versie zakt weer een beetje en moet zo opnieuw het origineel voor zich dulden. Zouden we ook een Europese legacy-editie krijgen?
“Het sparen van kaarten om treintjes te leggen heeft iets rustgevends. Alle routes kennen we inmiddels wel uit ons hoofd, maar deze versie Europa blijft ons aanspreken.” (Wouter)
“Ondanks de stortvloed aan nieuwe spellen grijpen we toch vaak weer terug naar de klassiekers: Catan, Carcassonne en Ticket to Ride. Europe is onze absolute favoriet.” (Mario)
29. De crew (Thomas Sing, 2019)
Positie vorig jaar: 27
Verschil: -2
De crew is al een tijdje een steady subtopper. Varianten of concurrerende franchises kunnen daar weinig aan veranderen.
“Eindelijk napraten zoals bij traditioneel kaarten aan de bordspeltafel. Tijdens het schudden voor de volgende ronde gaan verhitte spelanalyses over en weer. Een spel voor rikkers en klaverjassers dat geleidelijk uitdagender wordt. Eens in de zoveel tijd komt iemand met een noviteit: De Crew is er een!” (Niels)
“Het perfecte spel voor een gezellig avondje kaarten. Je kan een ronde in vijf minuten doen, dus perfect voor even tussendoor, maar vaak ga je gewoon de rest van de avond door.” (Sem)
28. Flip 7 (Eric Olsen, 2024)
Positie vorig jaar: –
Verschil: nieuw
Veelspelers zullen snel uitgekeken zijn op dit niemendalletje, maar Flip 7 is de ultieme allemansvriend. Dit is een spel waarvan ik zonder overdrijving kan stellen dat echt iedereen dit kan spelen, zelfs mijn moeder met Alzheimer. Dan hoort zo’n spel gewoon in een lijst als deze.
“Dit simpele kaartspel heeft al voor veel lol aan tafel gezorgd. Met pubers, met collega’s: iedereen is direct enthousiast en er zijn al heel wat exemplaren gekocht op mijn aanraden.” (Mathilda)
“Als ik een euro zou krijgen voor iedereen die dit spel op mijn aanraden heeft gekocht dan zou ik nu rijk zijn.” (Isalotte)
27. El Grande (Wolfgang Kramer en Richard Ulrich, 1995)
Positie vorig jaar: 22
Verschil: -5
Een subtopper die nu al ruim dertig jaar meegaat en altijd in de lijst heeft gestaan. Het kost me moeite om nog iets origineels over El Grande te zeggen. Het is wat dat betreft een soort Mona Lisa (zonder het mysterie, want het is overduidelijk briljant).
“Beste meerderhedenspel ooit gemaakt, punt. El Grande is een fantastich ontwerp. Geen toeters en bellen maar een zuiver design. Je gaat de confrontatie aan met werkelijk iedereen. De momenten waarop El Castillo wordt leeggemaakt zijn ongelofelijk spannend. ” (Frederik)
“Veel spellen proberen te imponeren met opsmuk, miniaturen en complexe regels. Dit spel blijft juist dicht bij de kern. Met vier spelers of meer is het ideaal voor een spannende, interactieve spelavond.” (Joost)
26. Orléans (Reiner Stockhausen, 2014)
Positie vorig jaar: 21
Verschil: –5
De eerste bagbuilder heeft inmiddels enkele succesvolle navolgers gekregen in de lijst, en is zelf ook nog steeds behoorlijk populair. Dat geldt overigens niet voor Altiplano van dezelfde auteur. Misschien was dat toch te weinig vernieuwend.
“Kun je me voor wakker maken, het liefst tijdens kantoortijden.” (Stefan)
“Ben dit gaan spelen doordat het jaar in jaar uit hoog in de spellen top 100 stond. Stelt absoluut niet teleur, ondanks de niet erg aansprekende vormgeving die mij er jarenlang van weghield.” (Sander)
25. De kwakzalvers van Kakelenburg (Wolfgan Warsch, 2018)
Positie vorig jaar: 20
Verschil: -5
Net als vorig jaar staat de bagbuilders voor gokkers net een plekje hoger dan die voor denkers. Ik hoor blijkbaar meer bij de eerste soort. Kwakzalvers vind ik een plezier om te spelen, Orléans blijf ik een kurkdroge rekensom vinden.
“Fantastisch om uit je eigen zakje te mogen trekken en telkens de afweging maken of je gaat stoppen of niet. Makkelijk aan te leren. Speelt lekker snel.” (Ingrid)
“Ik heb dit spel nog nooit met iemand gespeeld die niet gelijk enthousiast was!” (Esther)
24. Ticket to Ride (Alan Moon, 2004)
Positie vorig jaar: 19
Verschil: -5
Ticket to Ride sluit het rijtje spellen af die vorig jaar in precies dezelfde volgorde stonden, maar dan vijf plaatsen hoger. Wint opnieuw nipt van Europa, maar dat is dan ook een Totaal Ander En Volstrekt Onvergelijkbaar Spel.
“Ik hou van spellen met treinen en of kaarten er in, dus dit is al een top combi. Het heeft een mix van strategie en geluk met mogelijkheden om elkaar dwars te zitten. (Nish)
“Treinkaartjes kiezen, route bepalen en gaan! Totdat een concurrent een stukje van jouw route inneemt en je een alternatief moet bedenken, dan is het even zoeken naar andere opties. Of ga je toch ook zelf andere dwarszitten…” (Maartje)
23. Viticulture (Jamey Stegmaier en Alan Stone, 2013)
Positie vorig jaar: 35
Verschil: +12
De andere Stegmaier in de lijst die ik nog steeds niet gespeeld heb. Ja, op BGA, maar dat telt niet echt. Dat was alweer een paar jaar geleden en sindsdien heb ik nog niet de wens gevoeld het een keertje echt te spelen.
“Blijft nog steeds de beste worker placement allertijden, natuurlijk net Tuscany, maar ook Bordeaux uitbreiding is geweldig.” (Imre)
“Een Worker Placement die misschien wat oubollig aanvoelt maar het speelt zo lekker weg. Er is altijd wel een optie, ook al wordt de eerste optie die je in gedachte had geblokkeerd door een mede-speler. Dan maar via een andere weg iets bedenken.” (Jelle)
22. Endeavor: Diepzee (Carl de Visser en Jarratt Gray, 2024)
Positie vorig jaar: –
Verschil: nieuw
Het originele Endeavor staat al ruim tien jaar niet meer in de lijst, en de gepimpte versie heeft die nooit gehaald. Maar geef het spel een flinke dosis nieuwe ideeën en een nèt iets hedendaagser thema en je hebt met een klapper te maken.
“Altijd leuk als een spel op verschillende manieren te ontdekken is. Tegels leegroven of toch sneller de diepzee induiken? Hou die tegenstander in de gaten!” (Frank)
“Zo leuk dat het bord er iedere keer weer anders uitziet. En steeds andere opdrachten die je moet zien te halen.” (Marcella)
21. Splendor (Marc André, 2014)
Positie vorig jaar: 15
Verschil: -6
Nog steeds erg populair en ook nog steeds niet voorbijgestreefd door de duoversie. Splendor mag je met recht een klassieker noemen, zeker omdat je het zo uit- en op tafel legt. Nu ook met Marvel of Pokémonedities.
“Dit was jaren lang een van de weinige spellen waarmee ik mijn dochter aan tafel kon krijgen voor het spellen van een spel.” (Siete)
“Het spel dat alle zogenaamde “Splendor-killers” overleeft, kreeg dit jaar een “schitterende” opleving in ons huis, waardoor ik niet anders kon, dan het spel op de toppositie te zetten..” (Brian)
Viticulture is het enige spel dat ik nog niet gespeel heb, Orléans is niet echt aan mij besteed. De rest speel ik allemaal met veel plezier. Hoewel ik het pas twee keer heb gedaan heeft Endeavor: Diepzee veel indruk gemaakt, dat hoop ik dit jaar nog vaak te spelen.
Splendor hoort hier zeker thuis! El Grande niet, die hoort hoger. Deze twee stonden op mijn eigen lijstje. TTR, Viticulture, orleans, kwakzalvers, de crew – ik speel ze allemaal met veel plezier. Alleen endaevor zegt me niets.
De populariteit van Splendor blijft verbazen, het is een leuk spel maar om het nu op 21 te zetten in de top 100….
El Grande, ttr en the Crew, helemaal akkoord, fantastische spellen
Viticulture meerdere pogingen gegeven maar had er geen klik mee, je moet een beetje geluk hebben met het trekken van de kaarten.
Orléans, op zich een goede bagbuilder en leuk om solo te spelen, echter je bent hard bezig met je eigen spel, met 2,3,4 vind ik die niet leuk.
De eerste Endeavor speelde ik met veel plezier, deze nieuwe diepzee ben ik heel benieuwd naar!
En ja, Flip7, zo’n simpel idee, waarom was niet eerder iemand op dit idee gekomen :-).
Hier was Endeavor ook een grote hit. Grafisch iets minder mijn smaak maar geheel ten dienste van het heldere spel. Telkens weer een leuke uitdaging met de wisselende scenario’s. Flip 7 is ook inmiddels ook grijs gespeeld ‘6-7’