Reforest

Zo slecht als het met de natuur gaat, zo goed gaat het met spellen met een natuurthema. In Reforest worden deze twee elementen gecombineerd. In dit handzame kaartspelletje ga je namelijk aan de noordwest kust van Amerika een stuk natuur herstellen door planten, struiken en bomen te planten. En als je daarvan de juiste combinatie neerzet, dan volgen de dieren vanzelf.

Alle spelers krijgen aan het begin van het spel een paar kaarten waar planten op staan. Als je aan de beurt bent mag je vervolgens kiezen: extra kaarten trekken (waarbij je kan kiezen uit drie openliggende kaarten of de bovenste van de trekstapel) of je kan een kaart bouwen. Als je een kaart bouwt dan moet je wel rekening houden met een paar regels. Planten kunnen bijvoorbeeld op drie hoogtes gespeeld worden (denk aan een berg). Op het laagste niveau kunnen drie kaarten naast elkaar gebouwd worden, daarboven kunnen er twee komen en helemaal aan de top is maar ruimte voor één kaart.  Op elke kaart staat aangegeven op welke hoogte hij gebouwd kan worden.

Je hebt dus maar zes plekjes, maar gelukkig kan je op elk plekje meerdere kaarten neerleggen. Je moet er daarbij wel op letten dat je een kaart alleen kan spelen als er een grotere plant op staat dan waar je over heen bouwt. Het bouwen is niet gratis. Je moet hiervoor handkaarten afleggen. Op elke kaart staat aangegeven hoeveel handkaarten hij kost. Maar het goede nieuws is dat als je over een eerder gebouwde kaart heen bouwt dat je dan de kosten van die kaart mag aftrekken. Het kan dus lonen om snel een dure plant te bouwen en die heel vaak te overbouwen met grotere dure planten.

Sommige planten doen het goed in de schaduw en vinden het dus prima als er over ze heen gebouwd wordt. Maar andere planten sterven af als ze niet meer in de volle zon staan. Als je over zo’n plantje heen bouwt, dan draai je de kaart om en leg je hem omgekeerd onder de andere kaarten. Deze kaart levert aan het eind van het spel een punt op, maar je kan hem ook later afleggen om de kosten van een andere plant die op een aangrenzend plekje gebouwd wordt te betalen.

En zo bouw je plant voor plant langzaam de natuur weer op. Tot het moment komt dat de trekstapel leeg is. Deze gebeurtenis luidt namelijk het einde van de eerste (van drie) rondes in. Op dat moment krijgt een speler een kaart met een dier er op. Wie dat is wordt bepaald door wie het beste aan de wensen van het dier voldoet. Zo wil de hommel graag naar de plek waar de meeste bloemen bloeien terwijl de pacifische bananenslak graag daar kruipt waar veel omgedraaide kaarten liggen (rottende bladeren). Daarna komen een aantal nieuwe kaarten in het spel die door alle andere kaarten worden geschud en daarna spelen de spelers rustig verder.

Na de derde ronde is het spel afgelopen en volgt de puntentelling. Elke plant (inclusief de schaduw-planten waar overheen gebouwd is) levert net zo veel punten op als op de kaart staat aangegeven. Daarnaast leveren ook de dieren, omgedraaide kaarten en kaarten met een “einde spel” eigenschap en je resterende handkaarten punten op. En ten slotte kijk je in elke hoogterij hoeveel kaarten er op het minst dik bebouwde vakje liggen en levert ook dat punten op. Wie daarna de meeste punten heeft wint het spel.

…en de waardering

Ik moest er bij Reforest een beetje inkomen. Ik houd er van om in alle rust iets op te bouwen en lekker te plannen wat ik ga doen. En dit kan in Reforest maar in beperkte mate. Je moet namelijk binnen een korte termijn je plannen verwezenlijken doordat de trekstapels relatief dun zijn en je dus zo door een ronde heen vliegt. Je moet dus opportunistisch spelen en punten pakken waar dat kan en je niet volledig richten op een lange termijn strategie. Als je plan te groot is, is de kans namelijk heel groot dat het spel al afgelopen is voor je op stoom komt.

Doordat het spel kort duurt en er altijd maar een deel van de kaartstapel wordt gebruikt is het spel ook een beetje grillig. Zo zijn er kaarten die je voordeeltjes opleveren als je bijvoorbeeld varens of heide-planten bouwt. Maar je weet helemaal niet of die wel in het spel komen. Dat is dan een beetje een gokje dat de ene keer heel goed en een andere keer belabberd uit kan pakken. Maar elk nadeel heeft zo zijn voordeel. Deze grilligheid maakt ook dat elk potje anders is en de herspeelbaarheid dus groot.

Maar de grootste kritische noot moet ik nog kraken. En dat is de uitvoering van dit spel. Op het eerste gezicht ziet Reforest er fantastisch uit met hele mooie illustraties. Maar als je het gaat spelen ontdek je al snel dat de icoontjes en teksten op de kaarten slecht leesbaar zijn. Onderaan elke kaart staat bijvoorbeeld een leuk plantenweetje. Ik kan die echter zelfs met mijn leesbril op niet of nauwelijks lezen door het gekozen lettertype en de lettergrootte. Ook de icoontjes die aangeven wat voor plant er op de kaart staan zijn erg klein en daardoor makkelijk door elkaar te halen. Als je wat slechter ziet, dan is dit daarom een spel dat ik je actief af zou raden.

Ik houd erg van natuur-tableaubouwers zoals Wingspan, Earth en Forest Shuffle en daarom verwachtte ik van te voren dat Reforest helemaal in mijn straatje zou passen. En dat viel dus een beetje tegen. Het is desalniettemin zeker geen slecht spel. Ik speel het met plezier, maar heb een beetje het gevoel dat er meer in had kunnen zitten.