Top-100 2026: 51-60

Voorlopig moeten we het even zonder nieuwe spellen doen. Al deze spellen stonden er vorig jaar al in, en dan ook een stuk hoger of lager. Twee partyspellen maar liefst, afhankelijk van je definitie van feestje.

60. Lord of the Rings: Duel for Middle-Earth (Antoine Bauza en Bruno Cathala, 2024)
Positie vorig jaar: 75
Verschil: +15
Vijftien plaatsen omhoog in de lijst is natuurlijk lang niet slecht, maar ergens had ik wel meer verwacht van deze 7 Wonders Duel-variant. Aansprekend thema (voor veel mensen, waaronder ik), grote klapper op Spiel, al snel een uitbreiding, en dan toch nog steeds op afstand van het origineel. Maar ja, zelf heb ik het de afgelopen anderhalf jaar ook maar een handvol keren gespeeld.
“Als je denkt dat er geen beter tweespelersspel was dan 7 Wonders Duel, dan moet je deze zeker eens proberen. Het vereenvoudigt en het maakt het nóg spannender.” (Jacob)
“Bijzonder om te zien dat zo’n compact spel zoveel diepgang kan hebben. Je kan op meerdere manieren winnen en daardoor blijft het steeds fris en opletten geblazen wat je tegenstander doet.” (Wouter)

59. Just One (Ludovic Roudy en Bruno Sautter, 2018)
Positie vorig jaar: 69
Verschil: +10
Na de grote smak van vorig jaar stijgt Just One weer wat in de lijst en blijft zo het andere partyspel-voor-taalnerds Codenames voor. Want dat zijn het natuurlijk. Spellen waarbij je hard na moet denken over het juiste woord zijn voor veel mensen niet het idee van een feestje.
“Ik vind het bijna erg om te moeten toegeven , maar dit is momenteel mijn favoriete spel. Altijd een plezier om te spelen en daar draait het nog steeds om bij mij, het goede gevoel dat een spel je geeft bij het spelen ervan.” (Kurt)
“Een geweldig coöperatief woordspel. Wordt regelmatig gespeeld op familiefeestjes of als afsluiter op onze clubavonden.” (Bart)

58. Istanbul (Rüdiger Dorn, 2014)
Positie vorig jaar: 49
Verschil: -9
Alweer zo’n ‘oud’ bordspel dat blijvend populair is. Ik weet niet wat het magische ingrediënt van Rüdiger Dorn is, maar echt iedereen met wie ik dit voor het eerst doe is enthousiast.
“Met vier of vijf een uitstekend racespel. Je zit elkaar soms flink dwars en moet dan weer op zoek naar alternatieve routes. De criminele neef biedt vaak uitkomst.” (Nick)
“Leuk, door verleggen van tegels ook divers, voldoende uitdaging en toch een lekker vlot spelend spel.” (Geertje)

57. 7 Wonders (Antoine Bauza, 2010)
Positie vorig jaar: 70
Verschil: +13
Na een dipje vorig jaar is 7 Wonders weer vrijwel terug op de plek van twee jaar geleden. Sinds het verschijnen van het spel staat het al in deze lijst. Ik kan me ook geen situatie zonder voorstellen.
“Elke keus die je maakt heeft direct effect en een spelletje gaat lekker snel dus nog maar een keer!” (Rianne)
“Met meer spelers een heerlijk spel… continu aan de beurt en snel beginnen voor beginners maar ook diepgang voor de veelspelers.” (Arnold)

56. Agricola (Uwe Rosenberg, 2007)
Positie vorig jaar: 40
Verschil: -16
Voor sommige mensen is Agricola een gedateerde werkverschaffer, voor anderen het spel dat hen leerde dat er zo veel meer is dan alleen Catan en Ticket to Ride. In welk kamp je ook zit, je kunt de klassieke status van het spel niet ontkennen.
“Het thema van Levensweg, maar dan oneindig keer leuker spel, ook omdat mijn beide ouders nog op een boerderij zijn opgegroeid.” (Guus)
“Old time favorite. Wat was dit een mooie ervaring…en deze komt nog steeds op tafel.” (Wendy)

55. Great Western Trail (Alexander Pfister, 2016)
Positie vorig jaar: 43
Verschil: -12
GWT staat al in de lijst sinds het spel net uit was, maar zakt nu wat verder naar de laagste positie ooit. Ik ben even kwijt hoe groot de familie inmiddels is. New Zealand is een populaire variant. Na een potje spelen kan ik ook zeggen dat het een topzware variant is, mijn hemel.
“Deze klassieker van Alexander Pfister blijft een topper, ook de varianten zijn zeker een aanrader, zoals de New Zealand uitbreiding!” (Jan Willem)
“Rondje om de kerk was nog nooit zo leuk.” (Patrick)

54. Pixies (Johannes Goupy, 2024)
Positie vorig jaar: 67
Verschil: +13
Misschien wel het spel met de meest bijzondere vormgeving in de lijst. Figuurtjes knutselen van wat je zoal in het bos vindt leert ieder kind op de basisschool, Sylvain Trabut tilt dat naar het hoogste niveau. Nomen est omen, zullen we maar zeggen.
“Ze zijn klein, nasty en verslavend! Dat zijn pixies en net als dit kleine volkje is dit kaartspelletje toegankelijk, snel uitgelegd maar heeft het toch een haast verslavende eigen bite. Toppertje dat overal mee naartoe gaat.” (Paul)
“In alle eenvoud een heerlijk kaartspelletje dat prachtig geïllustreerd is!” (Hilbert)

53. Hitster (Marcus Carleson, 2022)
Positie vorig jaar: 42
Verschil: -11
En dit, beste lezers, is dus een echt partyspel. Alleen met muziekhaters kun je dit niet spelen (wie zijn die mensen?), verder vindt echt iedereen het leuk. Met de talloze uitbreidingen is dit gegarandeerd voor persoonlijke favorieten, totale afkeer en oorwurmen. En ook iedereen maakt kans om te winnen, want zelfs Erik de Zwart wint niet altijd.
“Hier kan ik echt niet omheen. Niet omdat het nou zo een briljant spel is, maar de combinatie van samen naar muziek luisteren en ondertussen een spel spelen is gewoon superleuk. Een garantie voor een leuke avond met iedereen die van muziek houdt en ook maar een greintje competitiviteit in zijn genen heeft.” (Jeroen)
“Zeker niet een van de twintig beste spellen ooit. Mijn vrouw denkt daar anders over en daarom is dit het spel dat ik in 2025 het meeste heb gespeeld en krijgt het een plek in mijn lijst. Veel uitbreidingen, maar je hebt natuurlijk alleen maar de ‘rock’- versie nodig :-).” (Detmar)

52. Splendor Duel (Marc André en Bruno Cathala, 2024)
Positie vorig jaar: 39
Verschil: -13
Even dacht ik dat Duel het originele Splendor zou overvleugelen. Splendor is immers het best met twee, en deze variant is dan gewoon leuker. Maar ik heb de populariteit van Splendor al eerder onderschat en moet mijn woorden toch weer opeten.
“Na de ‘gewone’ splendor vind ik de Duel-versie eigenlijk meer diepgang hebben. Gezien ik meestal Splendor met 2 speel, doen we eigenlijk altijd de duel-versie.” (Petra)
“Van het gewone Splendor ben ik geen groot fan, maar deze tweepersoonsvariant doet bijna alles goed: meerdere wincondities, scherpe keuzes, continue alertheid op de bewegingen van je tegenstander: een van de beste spellen in het tweespelersegment.” (Nick)

51. It’s a Wonderful World (Frédéric Guérard, 2019)
Positie vorig jaar: 29
Verschil: -22
Voor mij is dit spel de echte 7 Wonders-killer. De enige reden om dat te doen in plaats van It’s a Wonderful World is als je met meer dan vijf spelers bent. Dat leek voor meer mensen zo, want vorig jaar stond dit spel ruim 40 plekken hoger. Daar is dit jaar nog maar weinig van over.
“Begint heel overzichtelijk en lijkt dan vrij simpel. In ronde vier is het bijna niet meer te overzien en is je productie als het goed is gegaan gigantisch.” (Anneke)
“Toffe combinatie van draften en engine building. Pittig spel, maar de regels zijn niet heel ingewikkeld. En het is een kort spel, dus hup, meteen revanche!” (Robert)

Het eerste rijtje met spellen die ik allemaal gespeeld heb. Acht ervan heb ik zelfs in bezit, dus dat geeft wel een beetje aan hoe leuk ik ze vind. Agricola heeft de verzameling weer verlaten, daar was ik al een tijdje op uitgekeken. GWT heb ik nooit helemaal begrepen. Van de rest staat It’s a Wonderful World in mijn eigen lijst en is daarmee voor mij de leukste.