Menu

Introductie
Wat voor een website is dit en wie zijn wij
Updates
Overzicht met de laatste wekelijkse updates
Recensies
Recensies van 759 spellen en spelverslagen van 459 spellen
Spel aan de Maas
Neem een kijkje in het archief van onze Rotterdamse spellenclub
Artikelen
Artikelen, interviews met spelauteurs en verslagen van spelevenementen
Aanbevolen
Lijstjes met onze tips en favorieten en de winnaars van spellenprijzen
Weblog
Het Spellengek-weblog voor diverse spelgerelateerde schrijfsels
Links
Links naar andere websites over bord- en kaartspellen
Winkels
Overzicht met spellenspeciaalzaken in Nederland en België

Weblog

Recensie: Mystery of the Temples - 17 Feb 2018

Mystery of the Temples is een spelletje van de Taiwanese uitgever Emperor S4. Ik heb dit spel ongespeeld op Spiel gekocht omdat ik het er zo ontzettend mooi vond uitzien en andere groep die wel een plekje aan een de demo-tafel had bemachtigd, heel positief over dit spel waren. In het spel ben je een avonturier die op zoek gaat naar verborgen tempels om daar magische rune-stenen te verzamelen waarmee je gevaarlijke vloeken kan verbreken.

Aan het begin van het spel wordt het “bord” opgebouwd met kaarten. Op tafel worden 5 grote tempel kaarten in een cirkel gelegd en tussen de verschillende tempels komen telkens 2 wildernis kaarten te liggen. Bij iedere tempel wordt verder nog een stapeltje met rune-stenen kaarten neergelegd. Iedere speler krijgt verder een kaart met een raster er op waarop flonkerende kristallen verzameld moeten gaan worden en waarop een speciale eigenschap staat aangegeven waardoor iedere speler een klein voordeeltje heeft. Ook worden er nog 3 doel-kaarten neergelegd. Er zitten in totaal 6 doel-kaarten in het spel, dus ieder potje heeft een andere combinatie van doelen.

In een spelersbeurt verplaats je telkens je avontuur-meeple maximaal 3 stappen over de cirkel. Je moet daarbij kiezen of je door de wildernis trekt (en dus de tempel-kaarten overslaat) of juist naar de tempels gaat (en dan tel je de wildernis-kaarten niet mee). Helaas mag op elke locatie maar één avonturier staan. Je voert daarna de actie uit die op de kaart waar je op bent geland uit. Vaak betekent dit dat je en bepaalde combinatie van gekleurde kristallen krijgt, maar soms mag je ze ook kristallen ruilen.

Op een tempel kaart mag je ook in plaats van de reguliere actie, een vloek opheffen. Bovenaan iedere tempelkaart staat een spoor van gekleurde kristallen afgebeeld met op de middelste plekken een puntenwaarde er boven. Als je een vloek wil opheffen, dan moet je vanaf de rechterkant of de linkerkant van de kaart de juiste combinatie van kristallen inleveren. Hoe meer kristallen je inlevert, hoe meer punten het je oplevert. Je moet daarbij opletten dat de kristallen op je eigen kristallen-verzamelkaartje ook al netjes in een rijtje lagen. 

Gelukkig zijn er speciale acties die je mag uitvoeren door witte kristallen in te leveren waarmee je de kristallen op je bordje van plek kan veranderen om eventuele plaatsings-problemen op te lossen. Elke vloek kan natuurlijk maar één keer opgelost worden, dus je moet een beetje in de gaten houden waar de andere spelers mee bezig zijn.

Als je een vloek opheft scoor je niet alleen direct punten, maar krijg je ook een rune-stenen kaart. Op elke kaart staat een van de 5 verschillende symbolen die ook op de verschillende locatie-kaarten staan. Vanaf het moment dat je een rune-steen kaart hebt, krijg je iedere keer een leuk bonusje als je naar een locatie-kaart met hetzelfde symbool gaat (bijvoorbeeld extra kristallen). Een van de doelkaarten levert altijd bovendien aan het eind van het spel punten op voor het aantal verschillende rune-stenen kaarten dat je hebt verzameld.

Zodra een speler zijn vijfde vloek heeft opgeheven, wordt de ronde uitgespeeld en is het spel afgelopen. Op dit moment krijg je de punten voor het verschillende aantal rune-steen kaarten dat je hebt. Verder worden de andere twee doelkaarten gewaardeerd. Op deze kaarten staat een bepaalde tempel afgebeeld en de speler die daar de meeste vloeken heeft opgeheven, krijgt nog wat bonuspunten. Wie de meeste punten heeft gescoord, wint natuurlijk het spel.

...en de waardering

Mystery of the Temples is echt prachtig om te zien. De kaarten zijn schitterend geïllustreerd en daar komen dan nog de prachtige flonkerende kristallen bij. Het oog is dus wel blij met dit spel, maar de vraag is of het spellenhart ook harder gaat kloppen van dit spel. En helaas moet ik zeggen dat dat niet het geval is. Begrijp me niet verkeerd: Mystery of the Temples is een leuk, vlot tussendoortje, maar het vonkje magie waardoor een gewoon leuk spel een geweldig spel wordt, ontbreekt. Het spel is allemaal een beetje te recht toe recht aan. Er zijn niet echt veel verschillende strategieën die je kan volgen om het spel echt interessant te maken. De strategische keuzes beperken zich namelijk tot zo veel mogelijk verschillende rune-stenen kaarten verzamelen voor de eindtelling of veel dezelfde om vaak de bonussen te scoren en of je snel kleine vloekjes opheft of dat je gaat voor de grote vloeken waar je langer voor moet sparen maar ook meer punten krijgt. Eigenlijk is iedereen lekker bezig om kristallen te verzamelen en die om te wisselen bij tempels. En soms zit je elkaar daarbij dwars, maar meestal is er genoeg ruimte voor iedereen.







Auteur: Wei-Min Ling
Uitgever: EmperorS4 / Taiwan Boardgame Design
Aantal spelers: 2-4
Leeftijd: vanaf 10 jaar
Speelduur: 20-40 minuten
Prijs: circa 20 euro

Boek: Tabletop Gaming Manual - 14 Feb 2018

Aan het eind van mijn eerste potje Terraforming Mars heb ik aan het eind van het spel een foto gemaakt. De zon stond toen heel laag en daardoor ontstonden er mooie schaduwen op het bord. Ik heb deze foto ook op  Boardgamegeek gezet. Tot mijn verrassing werd deze foto met veel enthousiasme onthaald. De foto kreeg de ene “like” na de andere en heeft zelfs een paar dagen op de startpagina van Boardgamegeek gestaan. Uiteindelijk heeft de foto zelfs zo veel “likes” gekregen dat het de populairste foto van dit spel op Boardgamegeek is geworden. Daar ben ik best een beetje trots op. Maar daar hield het succes van deze foto niet op.

Vorig jaar werd ik via Boardgamegeek benaderd door Matt Thrower. Hij vertelde dat hij bezig was met een boek over bordspellen en vroeg of hij mijn foto van Terraforming Mars mocht gebruiken. Ik heb hier toestemming voor gegeven. Daarbij vroeg ik wel of ik dan ook een presentie-exemplaar van het boek kon krijgen. Hij zou dit aan zijn uitgever vragen. Ik hoorde vervolgens maanden lang niets meer, totdat ik begin februari van dit jaar post had. Ik had het boek toegestuurd gekregen. Snel bladerde ik het boek door op zoek naar mijn foto. Op bladzijde 58 vond ik de foto. Ik had nooit gedacht dat er ooit nog eens een foto die ik heb gemaakt in een boek zou eindigen.

De Tabletop Gaming Manual is geschreven door Matt Thrower. Matt is zelf een echte spellengek en schrijft dus met veel liefde over spellen. Matt beschrijft aan het begin van het boek dat zijn liefde voor spellen is begonnen met de aankoop van een boek over Dungeons & Dragons en andere spellen. Al snel kocht hij zijn eerste Dungeons & Dragons manual en werd hij de spellenwereld ingezogen. Inmiddels speelt hij alles wat los en vast zit en met zijn boek hoopt hij mensen te besmetten met het spellenvirus door ze te vertellen over alle dingen waar spellengek zich mee bezig houdt.

Het boek bestaat uit 9 hoofdstukken en in elk hoofdstuk wordt een spotlight op een bepaald aspect van de spellenwereld gezet.

De eerste twee hoofdstukken gaan in op geschiedenis van spellen. In het eerste onderzoek gaan we heel ver terug in de tijd, naar de spellen die bij archeologische opgravingen zijn gevonden. Een groot aantal bekende en vooral minder bekende spellen passeert hier de revue. Het tweede hoofdstuk gaat in op de geschiedenis van de moderne spellen. Veel van deze spellen zijn terug te voeren op de oorlogsspellen die sinds de 19eeeuw worden gespeeld. Een voorbeeld van een spel dat schatplichtig is aan wargames is gek genoeg Dungeons & Dragons. En vervolgens is Dungeons & Dragons weer een inspiratiebron geweest voor hele generaties spellen die daarna weer kwamen.

Het derde hoofdstuk behandelt verschillende manieren waarop je spellen in groepen kan delen. Zo kan je een onderscheid maken in bordspellen, role playing games en miniatuur spellen maar je kan spellen nog verder in groepen opdelen door ze in te delen naar spelmechanisme (zoals werkverschaffingsspellen of coöperatieve spellen). In dit hoofdstuk geeft de auteur ook suggesties voor spellen die de beginnende spellengek zou kunnen proberen. Hij geeft helaas niet heel veel informatie over de spellen die hij noemt.

In het vierde hoofdstuk gaat de auteur in op waar en met wie je spellen kan doen. Dit varieert van solo-spellen thuis tot het bezoeken van spellenbeurzen. In dit hoofdstuk wordt ook aandacht besteed aan de vele mogelijkheden om online spellen te doen, variërend van apps op je smartphone tot speciale websites waar je een groot aantal bordspellen kan spelen tegen andere online spelers.

Het vijfde hoofdstuk vond ik zelf het leukste hoofdstuk om te lezen. In dit hoofdstuk gaat Matt in op waar je spellen kan kopen en hoe je ze vervolgens kan bewaren. Voor ervaren spellengekken is dit we gesneden koek, maar voor beginners staan er echt wel wat goede tips tussen. Vooral de informatie over het bestaan van verschillende edities van spellen is denk ik heel nuttig. Verder staan er veel suggesties in over hoe je zuinig met je spel kan omgaan (bijvoorbeeld door sleeves om je kaarten te doen of spellen op hun zijkant in de kast te zetten) of handig kan bewaren zodat ze snel op tafel staan (het gebruik van bakjes en zakjes).

In het zesde hoofdstuk staat het verfraaien van spellen centraal. Denk hierbij aan het aanschaffen of maken van speciale pionnen, muntjes of extra mooie uitvoeringen van spellen. Als je echt bakken met geld hebt, dan kan je zelfs speciale spellen-tafels kopen om op te spelen. Maar ook voor de kleine portemonnee staan er tips in het boek (denk aan mooie kralen die je als grondstof kan gebruiken).

Het zevende hoofdstuk van het boek heb ik overgeslagen. In dit deel van het boek gaat het namelijk over het schilderen van de miniaturen van spellen. Op Boardgamegeek zie ik soms de meest prachtig geschilderde miniaturen voorbij komen. Een spel kan dus zeker opfleuren van een goede schilderbeurt. Ik schat mijn artistieke prestaties op dit gebied alleen niet te hoog in en dus heb ik me nooit aan deze tak van onze spellensport gewaagd.

Het achtste hoofdstuk heb ik schuin doorgelezen. In dit hoofdstuk staat de wiskunde en statistiek (kansberekening) achter de spellen centraal. Dit vind ik zelf niet bijster interessant en bovendien was ik met een groot deel van de besproken onderwerpen al bekend. Ik weet dat er spelers zijn die het heerlijk vinden om alles door te rekenen, maar ik hoor niet bij die categorie. Ik reken echt soms wel iets door, maar maak ook graag gebruik van mijn intuïtie en onderbuik.

Het laatste hoofdstuk geeft een paar tips over het zelf ontwerpen van spellen en waarschuwt je vooral dat het niet makkelijk is om een eigen spel te bedenken. Veel spellenliefhebbers dromen er van om ooit hun eigen naam op een succesvol spel te zien staan, maar het is maar voor weinig mensen weggelegd om deze droom te laten uitkomen.

Matt heeft een prettige en toegankelijke schrijfstijl, waardoor het boek lekker wegleest. Het boek is in het Engels geschreven en staat vol met prachtige kleurenfoto’s (waaronder die van mij). Het boek behandelt een groot aantal onderwerpen. Dit betekent automatisch ook dat het boek vaak niet heel erg de diepte in gaat, maar meer een eerste blik geeft op een bepaald aspect van onze hobby. Als de vonk dan overslaat, kan je altijd op zoek gaan naar meer informatie over het schilderen van miniaturen, hoe je je eigen spel uitgeeft of wat dan ook.

Naam: Tabletop Gaming Manual
Auteur: Matt Thrower
Uitgever: Haynes
Prijs: £
23 (britse ponden bij amazon)