Menu

Introductie
Wat voor een website is dit en wie zijn wij
Updates
Overzicht met de laatste wekelijkse updates
Recensies
Recensies van 759 spellen en spelverslagen van 459 spellen
Spel aan de Maas
Neem een kijkje in het archief van onze Rotterdamse spellenclub
Artikelen
Artikelen, interviews met spelauteurs en verslagen van spelevenementen
Aanbevolen
Lijstjes met onze tips en favorieten en de winnaars van spellenprijzen
Weblog
Het Spellengek-weblog voor diverse spelgerelateerde schrijfsels
Links
Links naar andere websites over bord- en kaartspellen
Winkels
Overzicht met spellenspeciaalzaken in Nederland en België

Weblog

Spiel 2014: Round Up Dagmar - 21 Oct 2014

In de vorige twee blogjes over Spiel heb ik vooral heel veel geschreven over welke spellen ik op Spiel heb gespeeld en wat ik van die spellen vond. In dit blogje zal ik iets vertellen over hoe ik Spiel zelf heb beleefd.

Het meest opvallende aan dit Spiel bezoek was voor mij dat Niek er niet bij was, maar dat ik met Peter Hein, Coen en Anton ging. Het voordeel van met Niek gaan is dat hij altijd heel galant mijn aankopen draagt en bij de trolly blijft wachten als ik me over geef aan een shopping-spree. Dit keer moest ik zelf mijn spullen dragen (of beter gezegd rollen in de trolly). Ik wist bovendien dat ik het laatste stukje van de terugreis met de trein en de benenwagen zou afleggen (in plaats van comfortabel met de auto helemaal naar huis). Dit was een heel effectieve motivator om het aantal spellen dat ik heb gekocht te beperken. Ik heb uiteindelijk acht spellen gekocht en dat was al zwaar genoeg.
Wat ik heel leuk vond aan mijn gezelschap van dit jaar is dat ze spellen net zo leuk vinden als ik. Niek houdt ook echt wel van spellen, maar hij zoekt van te voren echt geen informatie op internet over de nieuwe releases. Op Spiel ben ik daardoor altijd de leading lady. Nu was ik met drie goedgeïnformeerde heren op stap. We hadden allemaal ons huiswerk gedaan en daardoor konden we elkaar op potentiële leuke spellen wijzen. Hun Duits is bovendien ook beter dan dat van mij, waardoor ze me goed konden helpen tijdens de speluitleg. Heel fijn.

Nou we het er toch over hebben. Ook deze editie van Spiel bewees weer dat het echt moeilijk is om goed een spel uit te leggen. We hebben hele goede voorbeelden gehad (Royals en de spellen in de Ravensburger stand), maar ook slechte (Choson). Ik houd er van als een spel “achterstevoren” wordt uitgelegd: eerst het doel en daarna wat je moet doen om dat doel te halen (bijvoorbeeld je wilt zo veel mogelijk punten scoren, punten krijg je door landen te veroveren en dit doe je met legers, de legers kan je kopen voor geld en aan geld kom je door kaartjes te trekken). Heel vaak worden spellen echter chronologisch verteld (je moet kaartjes trekken om geld te krijgen, daar kan je legers van kopen waarmee je landen kan veroveren en daar krijg je punten voor). Het nadeel hiervan is dat ik vaak niet snap waarom ik iets zou willen doen (waarom moet ik legers kopen?). Het ergste zijn de uitleggers die helemaal de verbanden weglaten (je trekt kaartjes, vervolgens verover je landen en dan krijg je punten).

Het was beide dagen dat wij er waren goed druk op de beurs. Peter Hein is gelukkig waanzinnig goed in het vinden van lege tafeltjes zodat we desondanks veel hebben kunnen spelen. We hebben zelfs veel kunnen spelen op plaatsen waar we dat graag wilden. Tegelijkertijd hebben we niet overal kunnen spelen waar we graag wilden. Ik wilde bijvoorbeeld heel graag een potje King of Tokyo doen omdat de winnaar daarvan een speciale goodie kreeg (Space Pinguin). We zijn meerdere keren langs de Iello stand gelopen, maar het was er continue vol. De Space Pinguin is dus aan mijn neus voorbij gegaan. Ook in de Kosmos en Hans im Gluck stand hebben we nooit een plekje kunnen vinden.
Het klimaat in de zaal is prima. ’s Middags werd het wel een beetje warm, maar het was lang zo warm niet als in de oude hallen. Ook waren de gangpaden veel breder waardoor je, ondanks de massa’s mensen, redelijk makkelijk rond kon lopen. De zalen zijn ook overzichtelijk en zitten minder gek aan elkaar (in de oude opstelling raakte ik altijd de weg kwijt). Het is daarom makkelijker om een stand terug te vinden. Het geluidsniveau is wel erg hoog. Maar dat kan natuurlijk ook bijna niet anders met zo veel mensen op elkaar. Dit maakt het soms wel lastig om de uitleg van een spel te volgen. Een verbeterpuntje zou verder voor mij zijn dat er meer zitplekken zouden mogen zijn waar je even uit de drukte een bammetje kan eten. In de corridor zouden volgens mij prima flink wat bankjes neergezet kunnen worden. Op een gegeven moment wil je gewoon even zitten.  

Veel standhouders doen wel goed hun best om hun stands mooi aan te kleden. Vooral de grote uitgevers laten mooie wanden bedrukken met plaatjes uit hun nieuwste spellen of zetten poppen enzo neer. 

Ik vond het dit keer wel heel druk op de toiletten. Een paar extra blokken zouden geen kwaad kunnen Gelukkig liep het allemaal wel redelijk goed door, maar je moest toch wel even in de rij staan. De brillen waren dan ook goed voorverwarmd. Er werd wel continue schoongemaakt, dus de toiletten kregen niet de kans om echt vies te worden. Maar fris is natuurlijk. Maar aan de andere kant: ze zijn gratis en dat is lang niet overal zo. Wat ik ook fijn vond was dat er een roltrap was naar de lagergelegen toiletten. Dat ging toch makkelijker dan met mijn trolley de trap af te hobbelen en daarna weer naar boven te klauteren (vooral dat is best zwaar als je al wat spellen hebt gekocht).


Wat ik verder miste was de hal met LARP-ers. Er waren wel wat verkleedspullen enzo, maar niet zo veel als in andere jaren. Het aantal mooi verklede mensen was ook lager dan normaal. Maar gelukkig waren er nog wel een paar. Ik vind het heel gaaf dat mensen de moeite doen om zich helemaal te verkleden. Ik zie het mezelf niet doen, maar vind het altijd erg leuk om naar te kijken.

Natuurlijk waren er genoeg plaatsen waar je spellen kon kopen. Er waren flink wat verkoopstands en bovendien verkochten veel uitgevers hun eigen spellen ook in hun eigen stands. Desondanks waren sommige spellen snel uitverkocht. Peter Hein wilde bijvoorbeeld graag Chimera (Taipan voor drie personen) kopen, maar die was al uitverkocht op zaterdag. En sommige andere spellen waren niet op tijd geleverd (zoals Ciùb en Tanto Cuoro Oktoberfest). Vooral de nieuwe spellen waren goed verkrijgbaar. Sommige wat oudere spellen zie je terug in de uitverkoop (altijd fijn spellen voor 5 of 10 euro). Maar naar de courante wat oudere spellen moet je soms echt zoeken. Mensen kopen op Spiel schijnbaar toch het liefst de nieuwste spellen. Ik miste ook Rio Grande Games, jammer dat die er mee is opgehouden.

Ook waren er in de corridor weer rare stands te vinden. Zoals met krukjes waar kinderen op konden trommelen. De meest vreemde stand was de stand waar je kon breien. Dat was dan wel meteen de stand met de hoogste vrouw-dichtheid. Het was er nog best druk dus schijnbaar zijn er wel wat vrouwen die meegesleurd zijn door hun man die blij waren dat ze even konden ontsnappen aan de spellengekte met een stukje rustgevend breien. 

Wij waren dus twee dagen naar de beurs. Dit beviel echt heel goed. Daardoor heb je meer tijd om gewoon eens wat spellen te gaan spelen en rustig rond te kijken. De dagen vlogen om. Een derde dag hadden we ons ook echt nog wel kunnen vermaken denk ik. Er is zo veel te zien en doen op Spiel, zelfs als je alle vier de dagen gaat dan kan je nog niet alles doen. Ik weet alleen niet of ik een derde dag nog vol had gehouden. Het is wel echt vermoeiend om de hele dag op zo’n drukke beurs rond te lopen, zeker door al het geluid.

Zoals gezegd, ik heb uiteindelijk acht spellen gekocht: Five Tribes, Pandemic The Cure, King of New York, Bargain Hunter, Jäger + Späher, Pandemic Contagion, Greed en Tal der Könige. Ik heb nog getwijfeld over het nieuwste spel van Friedemann Friese (Fresh Fish). Ik heb dit uiteindelijk niet gedaan omdat het een groot spel was en mijn trolley wel zo’n beetje vol zat.  Dit is bovendien een spel dat je later altijd alsnog wel ergens kan kopen.  Mangrovia van Zoch vond ik ook erg aantrekkelijk, maar heb ik ook om capaciteitsredenen aan mijn neus voorbij laten gaan. Ik heb verder mijn zelfbeheersing ook flink op de proef moeten stellen voor de uitbreiding van Star Trek Catan. De uitbreiding bestaat uit een dubbelzijdige kaart waarop de planeten uit de Originele jaren 60 Star Trek afgebeeld zijn. De kaart is gebaseerd op de kaart die Kirk op de brug heeft hangen. Ik vind dit echt heel gaaf, maar het spel wordt er niet echt anders door en dus heb ik het maar niet gekocht. Maar dat kostte wel wat zelfbeheersing.


Conclusie: Spiel 2014 was voor mij een zeer geslaagde beurs. Ik ben erg benieuwd naar mijn nieuwe spellen en naar de spellen die mijn spellen-vrienden hebben meegenomen. Voorlopig is er genoeg lekkers om te spelen. En dat terwijl over drie weken het Spellenspektakel al weer op het programma. Mocht ik spijt krijgen dat ik een bepaald spel niet gekocht heb, dan kan ik daar misschien de schade herstellen. 

Spiel 2014: de zaterdag - 20 Oct 2014

Dag twee van Spiel begon mij iets te vroeg. Om vijf uur was ik al wakker. Een vreemd bed slaapt toch altijd minder. Maar niet getreurd, er stond nog een dag Spiel op het programma, en met de juiste stimuleringsmiddelen (cola en koffie) kom je een heel eind! Na het prima ontbijtje vertrokken we rond kwart over 9 richting de beurs. Het was in theorie tien minuten rijden, maar we misten een afslag en dus werd het wat langer. Maar desondanks waren we keurig om tien uur op Spiel aanwezig. Het was al goed druk, maar Peter Hein wist in no time een vrij tafeltje te bemachtigen.

We schoven aan bij het spel Royals. De uitstraling van het spel sprak me totaal niet aan. Op het bord stond een kaart van Europa en verder stonden op de kaarten en fiches vooral 17e/18e eeuwse notabelen, of te wel mannen met pruiken en vrouwen in baljurken. Dit thema ben ik aardig beu, geef mij maar Aliens of sprookjes. Maar de looks zeggen niet alles over een spel. Tijdens de uitleg werd mijn interesse al gewekt. Dit spel klonk leuk! In Royals moet edelen claimen door het verzamelen van kaarten. De speelbeurten deden me erg aan Ticket to Ride denken: je mag of kaarten pakken of kaarten spelen. De edelen die je claimt leveren tijdens drie waarderingsrondes punten op. Daarnaast zijn er nog allemaal bonuspunten te verdienen voor verschillend combinaties, zo als in alle steden van een land een edele geclaimd hebben of van tenminste één edele van iedere rang geclaimd hebben. Het spel speelde lekker vlot weg en was spannend tot het eind. Tijdens het spel vroeg ik aan het meisje dat het spel uitstekend had uitgelegd of ze een foto van ons wilde maken. Dat vond ze geen probleem. Ze vroeg vervolgens of we het leuk vonden als de auteur van het spel (Peter Hawes) ook op de foto kwam. Daar hebben we natuurlijk geen nee tegen gezegd.



Na het spelen was het tijd voor de ijdeltuiterij. In de stand van Royals stond een schilderij waar het gezicht uitgesneden was. Peter Hein, Anton en Coen hebben zich ter plekke laten vereeuwigen. Ik had mijn zinnen gezet op een Monopoly-selfy. In de stand van Hasbro kon je met Monopoly-atributen op de foto. Anton deed ook vrolijk mee. Ik vond dit een erg leuk idee. Hopelijk nemen meer uitgevers dit over zodat je volgend jaar op heel veel plekken een sfeervolle spellen-selfy kan maken.

We vonden vervolgens een plekje in de Ravensburger stand. Peter Hein wilde Orongo graag proberen. Dit spel stond hoog op zijn wishlist, maar Rogier en Frank hadden het spel op vrijdag gespeeld en er weinig aan gevonden. Daardoor was het spel van blind kopen gezakt naar try before you buy. Orongo speelt zich af op Paaseiland. De spelers moeten aan de slag om grondstoffen te verzamelen waarmee ze de bekende beelden (Moai) kunnen maken. De grondstoffen verzamel je door ze te claimen door er een fiche op te leggen. Als je vervolgens twee fiches met de juiste grondstoffen verbonden hebt (een keten van fiches) dan kan je die gebruiken om een beeld te bouwen. Iedere ronde wordt er door middel van een veiling bepaald wie hoeveel fiches mag leggen. De winnaar moet zijn inleg betalen aan de bank en als iemand niets heeft geboden dan mag diegene het geld uit de bank pakken. Orongo is dus een combinatie tussen een veilingspel en een combinatiespel en legspel. Ik vond het redelijk suf, maar de heren waren er alle drie wel over te spreken. Try dus before you buy!

We konden op ons plekje blijven zitten en een ander spel lenen. We besloten daarom om ook Burgenland nog uit te proberen. In dit spel start je met een voorraad muren, huizen, torens en bronnen en moet je die zo snel mogelijk proberen te bouwen op het bord. Om ze te mogen bouwen heb je verschillende combinaties van kaarten nodig. In je beurt mag je of kaarten trekken of bouwen. Afhankelijk van wat je bouwt en waar je bouwt, krijg je ook soms nog wat grondstoffen of andere lekkere dingen. Wij gingen voortvarend van slag, maar liepen aan het eind een beetje vast. Je mocht namelijk huizen alleen naast een muur bouwen en we hadden te veel muren naast elkaar gezet waardoor er geen plek is voor een huis. Je mocht huizen ook op een speciale locatie bouwen zonder muur er naast, maar dat was dan weer heel erg  duur. Ik vond dit spel ook maar matig leuk. Het was wel leuker dan Orongo, maar het had niets waardoor ik er echt enthousiast van werd.

Na Orongo was het de hoogste tijd de lunchpauze. We hadden het geluk dat we in een van de restaurants een mooi tafeltje konden vinden. Anton en Coen deden zich te goed aan een mega hotdog. Mijn slaapgebrek begon zich te wreken en dus pepte ik mezelf op met een flesje cola. We besloten dat we gestructureerd nog een rondje over de beurs zouden doen zodat we ons konden oriënteren op de finale aankopen (daarover morgen meer). 

Aan het eind van het rondje zag Peter Hein een vrij plekje bij Ciùb. Dit spel stond bij hem ook hoog op zijn wensenlijstje, maar zagen we nergens te koop. Dat bleek te kloppen, er was een hele beperkte oplage beschikbaar geweest die op donderdag al uitverkocht was. Het is dus wachten op de volgende oplage. Maar des te leuker dus dat we het spel konden proberen. Nou ja, we, meer zij want ik zag het niet meer zitten om een spel uitgelegd te krijgen in het Duits. Ik vond het heel fijn om even rustig te zitten en een beetje om me heen te kijken. Meer dan dat Ciùb een spel is met heel veel gekleurde dobbelstenen kan ik er niet over vertellen. De heren gaven aan dat ze het wel leuk hadden gevonden en dat het een beetje op Yahtzee had geleken.


Na Ciùb spraken we af dat we even gingen splitsen zodat iedereen zijn laatste aankopen kon doen. We spraken af om elkaar om zes uur weer voor de ingang te treffen en daarna richting huis te vertrekken. Ik heb nog een klein rondje gelopen en ben toen lekker buiten gaan wachten. De temperatuur was heel aangenaam en het was fijn om weer buiten te zijn. De terugreis ging vlot (met een stop bij het restaurant met de gele M) en om half 11 was ik weer thuis. Het was ons goed bevallen om zo samen twee dagen op te trekken. Voor herhaling vatbaar dus!