Menu

Introductie
Wat voor een website is dit en wie zijn wij
Updates
Overzicht met de laatste wekelijkse updates
Recensies
Recensies van 759 spellen en spelverslagen van 459 spellen
Spel aan de Maas
Neem een kijkje in het archief van onze Rotterdamse spellenclub
Artikelen
Artikelen, interviews met spelauteurs en verslagen van spelevenementen
Aanbevolen
Lijstjes met onze tips en favorieten en de winnaars van spellenprijzen
Weblog
Het Spellengek-weblog voor diverse spelgerelateerde schrijfsels
Links
Links naar andere websites over bord- en kaartspellen
Winkels
Overzicht met spellenspeciaalzaken in Nederland en België

Weblog

Recensie: Herbaceous - 22 Apr 2017

Groene vingers, ik heb ze niet. Ik kom niet verder dan af en toe een paar bollen in de grond stoppen en het grootste deel daarvan komt tot bloei dankzij meer geluk dan wijsheid. De rest van de tuin laat ik over aan onze fantastische tuinmannen die precies weten wat elke plant, struik en boom in onze tuin nodig heeft om te groeien en vooral bloeien. Gelukkig heb je geen groene vingers nodig om Herbaceous te spelen, ook al draait het spel om het kweken van plantjes.

In Herbaceous hebben alle spelers vier plantenbakken tot hun beschikking waar ze mooie plantjes in mogen gaan zetten. Je mag alleen niet zo maar alles in elke plantenbak zetten. Zo heb je een bak waar alleen maar plantjes van dezelfde soort in gezet mogen worden, een bak waar juist allemaal verschillende planten in gezet moeten worden, een bak waar planten in setjes van twee in thuis horen en een mooie glazen pot waar precies drie willekeurige planten in mogen maar waarin speciale kruiden toch het best tot hun recht komen (lees: de meeste punten opleveren).

Deze plantjes moet je tijdens het spel verzamelen. Omstebeurt mogen de spelers twee keer een kaart trekken. Eerst bekijk je de eerste kaart en daarvan moet je beslissen of je die in je privé tuin wilt leggen of dat je die in de algemene voorraad legt. De tweede kaart leg je vervolgens op de plek die je niet gekozen heb. Op deze manier komen er gedurende het spel telkens meer kaarten in de privé tuintjes en de algemene tuin te liggen.

Aan het begin van je beurt (voor je kaarten bijtrekt) mag je kaarten uit de algemene voorraad en je privé voorraad halen om in een van je plantenbakken te stoppen. En dat zorgt voor lastige dilemma’s, durf je het aan om nog een rondje te wachten met pakken met het risico dat één van de andere spelers alles voor je neus weg snaait. Het kan heel winstgevend zijn om als eerste te gaan pakken. Hoe meer plantjes je namelijk in een bak hebt gezet, hoe meer punten de bak oplevert. Op iedere bak staat afgebeeld hoeveel punten je krijgt voor de verschillende aantallen plantjes die je er in kan stoppen.

In het spel zitten drie setjes van drie kaarten met daarop speciale kruiden (Munt, Thijm, en Bieslook). Deze plantjes mogen alleen in de glazen pot gepland worden. Daar leveren ze dan ook meteen extra veel punten op (namelijk net zo veel extra punten als het getal dat op de kaart staat). Als het je zelfs lukt om als eerste een compleet setje van deze drie verschillende kruiden in de pot te stoppen, dan krijg je zelfs nog een kaart (de Herb Biscuit) die 5 bonuspunten oplevert.

Zodra iedereen al zijn potten gevuld heeft, worden de punten geteld. Je kijkt per bak hoeveel kaarten er in zitten en hoeveel punten dit oplevert. Vervolgens krijg je nog 1 punt per kaart die ongebruikt in je privé tuin is blijven liggen. Wie de meeste punten heeft wint het spel.

…en de waardering

Herbaceous  is een lekker vlot, toegankelijk, licht en vooral oogstrelend mooi kaartspelletje waar alles draait om de timing. De belangrijkste keuzes die je namelijk maakt is op welk moment je de potten gaat vullen. Zoals gezegd wil je het liefst wachten maar is dat heel riskant omdat je dan het risico loopt dat een andere speler de gezamenlijke tuin voor je neus plundert. Verder moet je natuurlijk elke beurt kiezen welke kaart je in je privé tuin legt en welke in de algemene tuin. Mijn ervaring is dat mensen azen op de speciale kruiden en ze de eerste kaart dus alleen houden als het een speciaal kruid is. Deze keus is daardoor vaak niet heel lastig. Dat heeft als voordeel dat het spel vlot gespeeld wordt. Het spel is echt voorbij voor je het door hebt. Herbaceous is een aangenaam tussendoortje dat ook met twee spelers goed werkt. De solo-variant schijnt overigens ook best leuk te zijn, maar ik heb deze niet geprobeerd. Het spel is niet bijster origineel en heeft niet heel veel om het lijf, maar door de mooie uitvoering vind ik het toch de moeite waard om dit snelle spellensnackje op tafel te zetten.







Auteurs: Steve Finn, Eduardo Baraf, Beth Sobel
Uitgever: Pencil First Games, 2017  
Aantal spelers: 1-4
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Speelduur: circa 15-30 minuten
Prijs: circa 25 euro

Recensie: Twenty One - 19 Apr 2017

Dobbelspellen zijn al bijna net zo oud als de wereld, maar de afgelopen paar jaar is er een hele nieuwe golf aan dobbelspellen op de markt gekomen waar de populaire kubusjes gecombineerd worden met getallenreeksen die afgestreept moeten worden, zoals Qwixx en Qwinto. De nieuwste telg in deze spellenfamilie heeft nou eens geen naam met een Q gekregen, maar heet Twenty One.

Ook in dit spel krijgen alle spelers een briefje voor hun neus met daarop rijtjes met getallen. Dit keer krijgen alle spelers echter wel een briefje dat verschilt van dat van hun medespelers. Op de briefjes staan 5 rijtjes met zes getallen (aangegeven met een gekleurde dobbelsteen).

De spelers gooien omstebeurt met zes gekleurde dobbelstenen. Als je worp je niet bevalt dan mag je alle dobbelstenen (behalve die waarmee een 1 gegooid is) overgooien. Je mag er daarbij niet voor kiezen sommige dobbelstenen te laten liggen, het is alles of niets.

Vervolgens moeten alle spelers ten minste één getal op hun briefje invullen, maar meer mag ook. Je mag het gegooide getal invullen als dit niet hoger is dan het getal dat op de dobbelsteen van dezelfde kleur in de bovenste rij van het briefje is. Stel dat je dus een rode 4 hebt gegooid en op het briefje staat een rode 2, dan mag je niets invullen. Maar als er op het briefje een rode 5 had gestaan dan had je de 4 mogen invullen. Als je geen enkel getal kan invullen dan moet je het meest linker getal op het briefje doorstrepen.

Het liefst wil je exact het afgebeelde getal gooien. Dit wordt een voltreffer genoemd Als dat lukt dan mag je namelijk een kruisje in het vakje naast de afgebeelde dobbelsteen zetten. Dit levert namelijk extra punten op. Zodra een rij namelijk vol is wordt hij gewaardeerd door de gegooide getallen op te tellen en daar de bonus voor het aantal voltreffers bij op te tellen (die staan in de grijze balk onderop het briefje afgebeeld). Deze bonus kan oplopen tot 21 punten als je zes keer een voltreffer hebt gegooid.

Zodra je een rij vol hebt, mag je aan de volgende rij beginnen. Zodra één speler al zijn rijen vol heeft, eindigt het spel direct. Je mag dan nog de rij waarderen waar me mee bezig bent. Daarna tel je alle punten op en wie de meeste punten heeft, wint het spel.

…en de waardering

In Twenty One moet je de keus maken tussen zo snel mogelijk je briefje vol maken (de punten pakken die je pakken kan) of wat rustiger aan doen en daardoor veel voltreffers en dus bonuspunten scoren. Beide heeft zo zijn voordelen en wat handig is hangt ook af van wat je medespelers doen. Als iemand voor snelheid gaat dan is het waarschijnlijk slim om ook een beetje de vaart er in te houden.

De geluksfactor is in dit spel wel stevig hoger dan in Qwixx en Qwinto doordat je het moet doen met de getallen die op het briefje staan. Als net de getallen gegooid worden die op jouw briefje staan dan heb je een groot voordeel. Meestal middelt dit zich wel een beetje uit, maar ik heb ook potjes meegemaakt waarin de dobbelstenen duidelijk in het voordeel van iemand vielen dat is dan wel een beetje frustrerend. Het spel is ook een stukje makkelijker dan Qwixx en Qwinto. Hierdoor kunnen kinderen van een jaar of 8 a 9 het spel prima alleen spelen (op Zuiderspel heb ik wat kinderen heel veel plezier aan dit spel zien beleven). Voor volwassenen spelers heeft het net wat te weinig om het lijf. Het is een aardig tussendoortje, maar haalt helaas niet het hoge niveau van Qwixx en Qwinto. Ik geef het dan ook een krappe 3 pionnen.







Auteur: Steffen Benndorf en Reinhard Staupe
Uitgever: White Goblin Games, 2017
Aantal spelers: 2-6
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Speelduur: circa 15 minuten
Prijs: circa 10 euro