Menu

Introductie
Wat voor een website is dit en wie zijn wij
Updates
Overzicht met de laatste wekelijkse updates
Recensies
Recensies van 759 spellen en spelverslagen van 459 spellen
Spel aan de Maas
Neem een kijkje in het archief van onze Rotterdamse spellenclub
Artikelen
Artikelen, interviews met spelauteurs en verslagen van spelevenementen
Aanbevolen
Lijstjes met onze tips en favorieten en de winnaars van spellenprijzen
Weblog
Het Spellengek-weblog voor diverse spelgerelateerde schrijfsels
Links
Links naar andere websites over bord- en kaartspellen
Winkels
Overzicht met spellenspeciaalzaken in Nederland en België

Weblog

Recensie: Fox in the Forrest - 21 Apr 2018


Er was eens een houthakker die samen met zijn dochter woonde in een klein dorpje aan de rand van het bos. Met deze zin begint de introductie van de spelregels van het tweepersoons spelletje The Fox in the Forrest. Het sprookje waarin de dochter van de houthakker de hoofdrol speelt is de thematische achtergrond van dit spelletje. De afbeeldingen op de kaarten zouden dan ook niet misstaan in een prachtig geïllustreerd sprookjesboek.

The Fox in the Forrest is een slagenspelletje voor twee personen. Toen ik over dit spel hoorde vond ik dit een wonderlijke combinatie. Slagenspellen komen namelijk meestal het best tot zijn recht met meer spelers. Het is niet voor niets dat veel traditionele slagenspellen (bridge, klaverjassen) met zijn vieren worden gespeeld.

In The Fox in the Forrest zijn er drie sets kaarten (in de kleuren zilver, paars en geel) met waardes van 1 tot 11. De kaarten hebben niet alleen een verschillende kleur, maar ook een verschillend symbool waardoor ook spellenliefhebbers die kleurenblind zijn, dit spel goed kunnen spelen. Alle kaarten worden aan het begin van het spel geschud en beide spelers krijgen 13 kaarten. Van de resterende stapel wordt de bovenste kaart opengedraaid om te bepalen welke kleur troef is.

Vervolgens komt een speler uit en moet de andere speler volgen als hij kan. Pas als je niet kan volgen mag je troeven. De speler die de hoogste kaart speelt wint de slag. Tenzij er natuurlijk getroefd was, dan wint de speler van de troefkaart. De winnaar van een slag, komt vervolgens uit in de volgende slag. Tot zo ver is het bekende kost. Maar zoals elk (goed) slagenspel betaamt, geeft ook The Fox in the Forrest een twist aan dit bekende concept.

Alle oneven kaarten in het dek hebben namelijk een speciale eigenschap. Als je bijvoorbeeld de 1 speelt dan verlies je nog steeds  (meestal) wel de slag, maar je mag desondanks de volgende ronde uit komen. Als je een 3 speelt dan mag je de troefkaart omruilen met een kaart uit jouw hand. Hierdoor verander je vaak ook meteen de troefkleur. Met de 5 mag je de bovenste kaart van de trekstapel pakken en op handen nemen, maar dan moet je wel een andere kaart afleggen. Slagen waar een 7 in zit, leveren een extra punt op. In slagen waar één 9 is gespeeld, neemt de 9 automatisch de troefkleur aan. En met de 11 dwing je de andere speler om in dezelfde kleur óf de 1 (als hij of zij die heeft) te spelen óf zijn of haar hoogste kaart.

Nadat alle dertien slagen zijn gespeeld, krijg je punten afhankelijk van hoeveel slagen je hebt gehaald. Je krijgt meer punten als je meer slagen haalt, maar daarbij is wel een plafond. Als je te hebberig bent en 10 of meer slagen hebt binnen geharkt, dan krijg je geen punten. In dat geval krijgt juist de andere speler het maximale aantal (6) punten vanwege zijn bescheiden opstelling. Je speelt net zo veel rondjes totdat tenminste één speler 21 punten of meer heeft en wie dan de meeste punten heeft, wint het spel.

Als je overigens wilt weten hoe het sprookje afloopt, dan kan je dat op de website van de uitgever nalezen (klik hier). 

...en de waardering

Ik had gedacht dat leuke slagenspellen voor twee personen alleen in sprookjes zouden bestaan, maar The Fox in the Forrest bewijst dat het ook in het echt kan. De speciale eigenschappen zijn aan de ene kant heel krachtig, maar aan de andere kant is het nog ontzettend lastig om te bepalen wanneer je er nou maximaal profijt van hebt. En omdat er best veel speciale kaarten in het spel zitten, moet je daarbij ook rekening houden met het inzetten van een speciale kaart door de andere speler.  En alsof dat nog niet moeilijk genoeg is, wil je ook nog het liefst 7 tot 9 slagen halen of juist 3 of minder omdat je in die gevallen het maximale aantal punten (6) scoort. In de gevallen daar tussen in (4-6) krijg je namelijk wel een paar puntjes (1-3) voor de moeite, maar gaat de andere speler er nog steeds met de hoofdprijs vandoor waardoor je toch de verliezer van de ronde bent.  

Kortom: sprookjes blijken te bestaan. The Fox in the Forrest is een heel leuk slagenspel voor twee personen. Het is verdraaid lastig om je hand goed te spelen, maar daardoor blijf je met ieder potje leren hoe het beter kan. En dat houdt het spel interessant en uitdagend!






Auteur: Joshua Buergel
Uitgever: Foxtrot Games, 2017 
Aantal spelers: 2
Leeftijd: vanaf 10 jaar
Speelduur: circa 30 minuten
Prijs: circa 20 euro

Recensie: Quadropolis - 11 Apr 2018


In Quadropolis krijg je de droomopdracht van een planoloog: er moet een nieuwe stad ontworpen worden en je krijgt de vrije hand. Hoe ziet jouw droom-stad er dan uit? Ga je voor een stad met veel parken en winkels of wordt het een stad waar hard gewerkt gaat word in de havens en fabrieken. Maar vergeet niet om wat wooncomplexen in te tekenen, want als er niemand in je stad komt wonen, is er ook niemand om in je prachtige haven te werken.

Aan het begin van het spel krijgen de spelers een eigen spelersbordje met daarop een raster van 4 bij 4. Dit is de plattegrond van je stad. In het midden van de tafel komt een bord te liggen van 5 bij 5 vakjes waarop de verschillende beschikbare bouwwerken die je in je stad kan bouwen liggen. Iedere speler krijgt verder nog 4 architecten (genummerd van 1 tot en met 4).

De startspeler kiest één van zijn architecten uit en legt deze bij een rij of kolom bij het bord met de bouwwerken. Als je de architect met nummer 2 hebt gekozen, dan pak je het tweede gebouw in de rij of kolom waar je staat (en bij 3 pak je het derde gebouw, etc.). Je zet op het plekje waar je een gebouw weg pakte een mooie, grote, transparante pion. Vervolgens leg je het gebouw op je spelersbordje. Maar ook daarbij moet je het gebouw in of de rij of de kolom met hetzelfde nummer als dat van je architect leggen.

Op de gebouwen staan symbolen die aangeven hoeveel energie een gebouw produceert (fabrieken produceren bijvoorbeeld veel energie) en hoeveel inwoners het de stad oplevert (huizen leveren inwoners op). Op de gebouwen staat ook wat je nodig hebt om een gebouw te activeren (een woning heeft energie nodig om het te verwarmen en een fabriek heeft inwoners nodig om te komen werken). Een gebouw dat je niet activeert, telt aan het eind van het spel niet mee voor de eindwaardering.

De volgende speler mag vervolgens ook weer één van zijn architecten neerzetten, het bijbehorende gebouw pakken en plaatsen. Deze speler mag alleen zijn architect niet inzetten in de rij en kolom waar de architect van de vorige speler staat. Natuurlijk wordt de architect vervolgens weer op het plekje gezet waar de tweede speler een gebouw heeft gepakt. En helaas mag je ook geen architect op een andere architect leggen. Het aantal beschikbare plaatsen wordt dus steeds kleiner.

En zo pakken de spelers vier beuren lang een gebouw. Het kan alleen wel zijn dat je met je vierde architect niets meer kan pakken omdat er steeds minder plaatsen zijn waar je je architect mag zetten en er ook nog minder gebouwen liggen. Na de eerste ronde, volgen er nog 3 en dan zijn de steden klaar voor de eindwaardering.

Elk gebouw wordt op een andere manier gewaardeerd. Zo hangt de score van parken af van het aantal aangrenzende woningen. De waarde van een winkel hangt af van het aantal mensen dat er staat. En de waarde van de havens hangt af van hoe groot ze zijn. Nadat alle gebouwen zijn gewaardeerd, krijg je nog aftrek voor overtollige energie-eenheden en mensen. En wie dan de meeste punten heeft gescoord, wint het spel.

…en de waardering

Quadropolis is een heel leuk puzzelspelletje waar je van te voren bedenkt wat je wilt (een stad met veel parken, gebouwen en winkels), maar je gedurende het spel je plannen moet aanpassen omdat de gebouwen die jij op een bepaalde plek wilt plaatsen, niet beschikbaar zijn. Zo kan het zo maar zijn dat je aan het eind van het spel op een veld  dat op het snijpunt van kolom  1 en rij 3 ligt een park wil plaatsen omdat op alle velden er om heen woningen staan, maar dan zal je zien dat je nergens op het gebouwenbordje met een architect met waarde 1 of 3 een park kan pakken.

Je moet tijdens het spelen verder ook echt een beetje in de gaten houden wat de andere spelers doen. Misschien had je bijvoorbeeld geen havens in de planning zitten, maar als iemand anders vervolgens wel vol voor de havens gaat, dan is het slim om toch maar een haventegel te pakken omdat die je tegenstander anders echt te veel punten oplevert.







Auteur: Francois Gandon
Uitgever: Days of Wonder, 2016
Aantal spelers: 2-4
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Speelduur: 30-60 minuten
Prijs: circa 45 euro