Menu

Introductie
Wat voor een website is dit en wie zijn wij
Updates
Overzicht met de laatste wekelijkse updates
Recensies
Recensies van 759 spellen en spelverslagen van 459 spellen
Spel aan de Maas
Neem een kijkje in het archief van onze Rotterdamse spellenclub
Artikelen
Artikelen, interviews met spelauteurs en verslagen van spelevenementen
Aanbevolen
Lijstjes met onze tips en favorieten en de winnaars van spellenprijzen
Weblog
Het Spellengek-weblog voor diverse spelgerelateerde schrijfsels
Links
Links naar andere websites over bord- en kaartspellen
Winkels
Overzicht met spellenspeciaalzaken in Nederland en België

Weblog

Spellenspektakel 2014: verslag van Dagmar - 12 Nov 2014

Op zondag 9 november heb ik dit jaar het spellenspektakelbezocht. Dit jaar is al weer de derde editie van het Spellenspektakel 3.0 (1.0 waren de eerste jaren in Eindhoven, 2.0 was het mislukte experiment om het spellenspektakel naar Zwolle te verhuizen en 3.0 is de herstart in Eindhoven nadat een paar jaar geen Spellenspektakel was georganiseerd. In vergelijking met de eerste editie (de tweede heb ik helaas gemist) was het een stuk drukker op de beursvloer, de beurs lijkt dus weer in de lift te zitten. Goed nieuws wat mij betreft!

Rond half 11 kwamen Niek en ik aan op het spellenspektakel. We hebben eerst even een rondje gelopen om te kijken wat er allemaal te doen was en waar welke stands waren geplaatst. Rond 11 uur sloten Marijn en Simone zich aan bij ons aan. We gingen op zoek naar een spelletje en de keus viel op Escape van Queen Games. Niek en ik kennen dit spel al, maar voor Marijn en Simone was het nieuw. In Escape ben je een archeoloog die gevangen zit in een mysterieuze tempel. Je moet de uitgang zien te vinden terwijl de tempel op instorten staat. Je hebt exact tien minuten. Na het eerste potje nam Niek afscheid omdat hij zich had ingeschreven voor het Nederlands Kampioenschap Stenen Tijdperk. Marijn, Simone en ik speelden nog een potje. Het spel was hun zo goed bevallen dat ze het aan het eind van de dag gekocht hebben.

Na twee potjes Escape was het tijd om op zoek te gaan naar een ander spel. Ik hoopte Machi Koro te kunnen spelen dus we gingen eens bij de stand kijken. Er was geen plek en dus liepen we verder om nog wat rond te kijken. Marijn spotte vervolgens dat er mensen opstonden en er dus een plekje vrij kwam bij Machi Koro. Snel pikten we het plekje in en lieten we ons het spel uitleggen. Het deed mij een beetje aan De Kolonisten van Catan denken, maar dan anders. Je begint met twee gebouwen die bij bepaalde dobbelworpen worden geactiveerd. Als een gebouw geactiveerd wordt levert het geld op en met dit geld kan je weer nieuwe gebouwen kopen. Je doel is om als eerste vier bepaalde gebouwen te bouwen. Sommige gebouwen worden altijd geactiveerd als het nummer gegooid wordt, voor andere moet je het nummer zelf gooien of moet het nummer juist door een ander gegooid worden. Het spel speelt lekker vlot weg en ik vermaakte me er prima mee.

Wendy (inderdaad dé Wendy die aan de wieg heeft gestaan van Spellengek) was inmiddels samen met haar zoon Jurre ook op de beurs aangekomen. Niek had inmiddels per sms laten weten dat hij zijn eerste potje Stenen Tijdperk had gewonnen en vroeg om hem wat drinken te brengen. Nadat we dat gedaan hadden, gingen we op zoek naar een nieuw spel om te spelen.

Ik zag dat er bij Caverna een plekje vrij kwam en aangezien je dat met veel spelers kan spelen schoven we (samen met nog twee vrienden aan). We moesten wel samen spelen omdat het spel voor vier spelers klaar lag. In theorie kan het tot 7 spelers, maar dan moesten allemaal andere kaarten en dingen worden neergelegd. We  kregen het spel uitgelegd en al tijdens de uitleg bekroop mij het gevoel dat dit spel een beetje te complex is voor een beurs. Ik kon het nog wel een beetje volgen (Caverna lijkt in veel opzichten op Agricola), maar voor de andere spelers (die Agricola niet kenden) was het wel heel vele informatie om op te nemen. We hebben uiteindelijk een paar rondes gespeeld, maar omdat iedereen maar wat aan rotzooide, was het niet echt leuk. Ik zou Caverna graag nog eens spelen, maar dan in een rustiger omgeving.

Niek begon inmiddels honger te krijgen en had bedacht dat ik dat probleem voor hem op ging lossen (ik kreeg steeds dwingender sms-jes). Ik ging dus op zoek naar een broodje. De rest van het gezelschap deed ondertussen een potje Rampage. Nadat ik Niek had voorzien van worstenbroodjes en cola, schoof ik bij hen aan. Rampage is een mooi spel om te zien waarin de spelers monsters zijn die een stad slopen. Het monster dat het meeste sloopt (inclusief meeples die de gebouwen bewonen) wint. Het spel viel niet geheel in de smaak. Het idee achter het spel is leuk, maar de actiekaarten (waarvan je de betekenis in het regelboek moet opzoeken), het risico op geruzie door valsspelen (het is wel heel verleidelijk om tegen de tafel te stoten om dingen om te laten vallen) en de kans dat je al snel spelmateriaal kwijtraakt (de meeples vliegen soms flink in het rond), maakte dat dit spel geen aanrader werd gevonden.

Na Rampage splitsen we omdat Marijn, Simone, Wendy en Jurre even buiten een broodje gingen scoren (bij een restaurant met een grote gele M op de gevel). Ik vermoedde dat Niek wel eens bijna klaar kon zijn en ging dus maar eens een kijkje nemen bij het tournooi. Nieks tafel begon net aan de eindtelling. Niek werd dit keer tweede, met maar drie punten verschil ten opzichte van de nummer 1. Hij vermaakte zich prima.

 Ik heb een rondje over de beurs gelopen en Gamemaster Hans van een exemplaar van Het Koopmanshuis afgeholpen. Dit jaar hebben we een weekje in deze havenstad doorgebracht (aanrader!) en ik vond het leuk om een spel te kopen met daarop afbeeldingen van een wijkje waar we met veel plezier door heen zijn gelopen (Speicherstadt).

Toen Marijn, Simone, Wendy en Jurre weer terug waren, gingen we kijken of er een plaatsje was om Escape: Zombie City te spelen. Dit is een variant op Escape met Zombie thema. Er was een tafeltje vrij en ik schoof aan als kijker. Bij deze Zombie variant van Escape moesten de spelers op zoek naar de uitgang van de stad terwijl ze ondertussen moesten proberen om zich de zombies van het (smakelijke) lijf te houden en op zoek waren naar de onderdelen van de bus om mee te ontsnappen. Ik vond het spel er minder aantrekkelijk uitzien dan de basis Escape, er is meer gedoe en dat maakt dat het spel wat minder vlot doorspeelt. Wendy en vooral haar zoon hadden het spel wel heel leuk gevonden en besloten het zelfs mee naar huis te nemen.

Toen het potje was afgelopen, ging ik weer eens bij Niek kijken. Ze waren bezig met de laatste zetten. Dit keer was hij derde geworden. Dat was net niet goed genoeg om door te gaan naar de finale. Uiteindelijk was hij vijfde geworden (van de 24). Best een goede prestatie dus.

Marijn en Simone hielden het voor gezien en gingen naar huis. Omdat ik verwachtte dat Machi Koro wel eens bij Wendy en Jurre in de smaak kon vallen, besloten we te kijken of er een plekje was. We hadden geluk, we konden meteen aanschuiven. De regels waren zo simpel dat ik ze zelf uit kon leggen en in no time waren we bezig om onze steden vol te plempen met gebouwen. Wendy’s zoon deed dit het succesvolst en wist de winst binnen te halen.

Het was inmiddels een uur of vijf en dus een mooi tijdstip om richting huis te gaan vertrekken. Maar niet voor we nog wat last minute aankopen hadden gedaan. Ik nam Machi Koro en Among the Stars nog mee.

Ik heb me prima op het spellenspektakel vermaakt. De beurs is natuurlijk veel kleiner dan Spiel, waardoor ook het aanbod minder groot is. Het is een beurs waar spellen (en dan voornamelijk de spellen van Nederlandse uitgevers) spelen centraal staat. Er zijn wel een paar plaatsen waar je spellen kan kopen, maar dit is redelijk beperkt. De beurs is ruim opgezet zodat je goed rond kan lopen. Er hadden wat mij betreft nog wat meer speeltafels mogen zijn, want in sommige stands waren eigenlijk continue alle tafels bezet. Maar met een beetje geduld en geluk, kon iedereen wel wat leuke spellen doen. De beurs haalt nog niet het niveau van Spellenspektakel 1.0, maar misschien is dat maar goed ook. De beurs is per slot van rekening indertijd aan haar eigen succes (veel, veel te druk) ten onder gegaan. 

Het was ook echt gezellig dat Marijn, Simone, Wendy en Jurre er waren zodat ik ook gezellig met hen heb kunnen bijkletsen. Niek had zich ondertussen prima vermaakt bij het Stenen Tijdperk toernooi. Hij had het wel zwaar gevonden om drie potjes achter elkaar te spelen (vooral omdat ze ook nog best snel moesten spelen). De sfeer was heel goed geweest, er werd sportief gespeeld en er was ook tijd geweest om af en toe een grapje te maken. Natuurlijk baalde hij er wel een beetje van dat hij net niet bij de beste vier zat (en ik overigens ook, ik had gehoopt dat hij een mooi spel zou winnen, maar helaas..).

Spiel 2014: Round Up Dagmar - 21 Oct 2014

In de vorige twee blogjes over Spiel heb ik vooral heel veel geschreven over welke spellen ik op Spiel heb gespeeld en wat ik van die spellen vond. In dit blogje zal ik iets vertellen over hoe ik Spiel zelf heb beleefd.

Het meest opvallende aan dit Spiel bezoek was voor mij dat Niek er niet bij was, maar dat ik met Peter Hein, Coen en Anton ging. Het voordeel van met Niek gaan is dat hij altijd heel galant mijn aankopen draagt en bij de trolly blijft wachten als ik me over geef aan een shopping-spree. Dit keer moest ik zelf mijn spullen dragen (of beter gezegd rollen in de trolly). Ik wist bovendien dat ik het laatste stukje van de terugreis met de trein en de benenwagen zou afleggen (in plaats van comfortabel met de auto helemaal naar huis). Dit was een heel effectieve motivator om het aantal spellen dat ik heb gekocht te beperken. Ik heb uiteindelijk acht spellen gekocht en dat was al zwaar genoeg.
Wat ik heel leuk vond aan mijn gezelschap van dit jaar is dat ze spellen net zo leuk vinden als ik. Niek houdt ook echt wel van spellen, maar hij zoekt van te voren echt geen informatie op internet over de nieuwe releases. Op Spiel ben ik daardoor altijd de leading lady. Nu was ik met drie goedgeïnformeerde heren op stap. We hadden allemaal ons huiswerk gedaan en daardoor konden we elkaar op potentiële leuke spellen wijzen. Hun Duits is bovendien ook beter dan dat van mij, waardoor ze me goed konden helpen tijdens de speluitleg. Heel fijn.

Nou we het er toch over hebben. Ook deze editie van Spiel bewees weer dat het echt moeilijk is om goed een spel uit te leggen. We hebben hele goede voorbeelden gehad (Royals en de spellen in de Ravensburger stand), maar ook slechte (Choson). Ik houd er van als een spel “achterstevoren” wordt uitgelegd: eerst het doel en daarna wat je moet doen om dat doel te halen (bijvoorbeeld je wilt zo veel mogelijk punten scoren, punten krijg je door landen te veroveren en dit doe je met legers, de legers kan je kopen voor geld en aan geld kom je door kaartjes te trekken). Heel vaak worden spellen echter chronologisch verteld (je moet kaartjes trekken om geld te krijgen, daar kan je legers van kopen waarmee je landen kan veroveren en daar krijg je punten voor). Het nadeel hiervan is dat ik vaak niet snap waarom ik iets zou willen doen (waarom moet ik legers kopen?). Het ergste zijn de uitleggers die helemaal de verbanden weglaten (je trekt kaartjes, vervolgens verover je landen en dan krijg je punten).

Het was beide dagen dat wij er waren goed druk op de beurs. Peter Hein is gelukkig waanzinnig goed in het vinden van lege tafeltjes zodat we desondanks veel hebben kunnen spelen. We hebben zelfs veel kunnen spelen op plaatsen waar we dat graag wilden. Tegelijkertijd hebben we niet overal kunnen spelen waar we graag wilden. Ik wilde bijvoorbeeld heel graag een potje King of Tokyo doen omdat de winnaar daarvan een speciale goodie kreeg (Space Pinguin). We zijn meerdere keren langs de Iello stand gelopen, maar het was er continue vol. De Space Pinguin is dus aan mijn neus voorbij gegaan. Ook in de Kosmos en Hans im Gluck stand hebben we nooit een plekje kunnen vinden.
Het klimaat in de zaal is prima. ’s Middags werd het wel een beetje warm, maar het was lang zo warm niet als in de oude hallen. Ook waren de gangpaden veel breder waardoor je, ondanks de massa’s mensen, redelijk makkelijk rond kon lopen. De zalen zijn ook overzichtelijk en zitten minder gek aan elkaar (in de oude opstelling raakte ik altijd de weg kwijt). Het is daarom makkelijker om een stand terug te vinden. Het geluidsniveau is wel erg hoog. Maar dat kan natuurlijk ook bijna niet anders met zo veel mensen op elkaar. Dit maakt het soms wel lastig om de uitleg van een spel te volgen. Een verbeterpuntje zou verder voor mij zijn dat er meer zitplekken zouden mogen zijn waar je even uit de drukte een bammetje kan eten. In de corridor zouden volgens mij prima flink wat bankjes neergezet kunnen worden. Op een gegeven moment wil je gewoon even zitten.  

Veel standhouders doen wel goed hun best om hun stands mooi aan te kleden. Vooral de grote uitgevers laten mooie wanden bedrukken met plaatjes uit hun nieuwste spellen of zetten poppen enzo neer. 

Ik vond het dit keer wel heel druk op de toiletten. Een paar extra blokken zouden geen kwaad kunnen Gelukkig liep het allemaal wel redelijk goed door, maar je moest toch wel even in de rij staan. De brillen waren dan ook goed voorverwarmd. Er werd wel continue schoongemaakt, dus de toiletten kregen niet de kans om echt vies te worden. Maar fris is natuurlijk. Maar aan de andere kant: ze zijn gratis en dat is lang niet overal zo. Wat ik ook fijn vond was dat er een roltrap was naar de lagergelegen toiletten. Dat ging toch makkelijker dan met mijn trolley de trap af te hobbelen en daarna weer naar boven te klauteren (vooral dat is best zwaar als je al wat spellen hebt gekocht).


Wat ik verder miste was de hal met LARP-ers. Er waren wel wat verkleedspullen enzo, maar niet zo veel als in andere jaren. Het aantal mooi verklede mensen was ook lager dan normaal. Maar gelukkig waren er nog wel een paar. Ik vind het heel gaaf dat mensen de moeite doen om zich helemaal te verkleden. Ik zie het mezelf niet doen, maar vind het altijd erg leuk om naar te kijken.

Natuurlijk waren er genoeg plaatsen waar je spellen kon kopen. Er waren flink wat verkoopstands en bovendien verkochten veel uitgevers hun eigen spellen ook in hun eigen stands. Desondanks waren sommige spellen snel uitverkocht. Peter Hein wilde bijvoorbeeld graag Chimera (Taipan voor drie personen) kopen, maar die was al uitverkocht op zaterdag. En sommige andere spellen waren niet op tijd geleverd (zoals Ciùb en Tanto Cuoro Oktoberfest). Vooral de nieuwe spellen waren goed verkrijgbaar. Sommige wat oudere spellen zie je terug in de uitverkoop (altijd fijn spellen voor 5 of 10 euro). Maar naar de courante wat oudere spellen moet je soms echt zoeken. Mensen kopen op Spiel schijnbaar toch het liefst de nieuwste spellen. Ik miste ook Rio Grande Games, jammer dat die er mee is opgehouden.

Ook waren er in de corridor weer rare stands te vinden. Zoals met krukjes waar kinderen op konden trommelen. De meest vreemde stand was de stand waar je kon breien. Dat was dan wel meteen de stand met de hoogste vrouw-dichtheid. Het was er nog best druk dus schijnbaar zijn er wel wat vrouwen die meegesleurd zijn door hun man die blij waren dat ze even konden ontsnappen aan de spellengekte met een stukje rustgevend breien. 

Wij waren dus twee dagen naar de beurs. Dit beviel echt heel goed. Daardoor heb je meer tijd om gewoon eens wat spellen te gaan spelen en rustig rond te kijken. De dagen vlogen om. Een derde dag hadden we ons ook echt nog wel kunnen vermaken denk ik. Er is zo veel te zien en doen op Spiel, zelfs als je alle vier de dagen gaat dan kan je nog niet alles doen. Ik weet alleen niet of ik een derde dag nog vol had gehouden. Het is wel echt vermoeiend om de hele dag op zo’n drukke beurs rond te lopen, zeker door al het geluid.

Zoals gezegd, ik heb uiteindelijk acht spellen gekocht: Five Tribes, Pandemic The Cure, King of New York, Bargain Hunter, Jäger + Späher, Pandemic Contagion, Greed en Tal der Könige. Ik heb nog getwijfeld over het nieuwste spel van Friedemann Friese (Fresh Fish). Ik heb dit uiteindelijk niet gedaan omdat het een groot spel was en mijn trolley wel zo’n beetje vol zat.  Dit is bovendien een spel dat je later altijd alsnog wel ergens kan kopen.  Mangrovia van Zoch vond ik ook erg aantrekkelijk, maar heb ik ook om capaciteitsredenen aan mijn neus voorbij laten gaan. Ik heb verder mijn zelfbeheersing ook flink op de proef moeten stellen voor de uitbreiding van Star Trek Catan. De uitbreiding bestaat uit een dubbelzijdige kaart waarop de planeten uit de Originele jaren 60 Star Trek afgebeeld zijn. De kaart is gebaseerd op de kaart die Kirk op de brug heeft hangen. Ik vind dit echt heel gaaf, maar het spel wordt er niet echt anders door en dus heb ik het maar niet gekocht. Maar dat kostte wel wat zelfbeheersing.


Conclusie: Spiel 2014 was voor mij een zeer geslaagde beurs. Ik ben erg benieuwd naar mijn nieuwe spellen en naar de spellen die mijn spellen-vrienden hebben meegenomen. Voorlopig is er genoeg lekkers om te spelen. En dat terwijl over drie weken het Spellenspektakel al weer op het programma. Mocht ik spijt krijgen dat ik een bepaald spel niet gekocht heb, dan kan ik daar misschien de schade herstellen.