In verschillende recensies verkondig ik regelmatig mijn liefde voor slagenspellen, een genre waarmee bijna iedereen wel bekend is.
Lees verder
Spellen voor mensen die op zoek zijn naar iets voorbij Catan en Ticket to Ride. Net wat meer uitdaging, maar nog geen monsterspellen met complexe regels en een zeer lange speelduur.
In verschillende recensies verkondig ik regelmatig mijn liefde voor slagenspellen, een genre waarmee bijna iedereen wel bekend is.
Lees verder
Hart van Afrika is weer een typisch Phalanx-spel: mooie doos met een historisch thema. Dit keer wordt in het spel de periode aan het eind van de 19e eeuw nagespeeld.
Lees verder
Elasund is de naam van de eerste stad op Catan en het is de taak van de spelers de stad op te bouwen met verschillende gebouwen, een stadsmuur en een heuse kerk.
Lees verder
In tegenstelling tot wat de titel van Cheops doet vermoeden, gaat het spel niet over Cheops (die is zelfs al een tijdje dood en ligt in zijn piramide), maar over de familie Alie.
Lees verder
Een genre spellen waar ik weinig mee op heb zijn wargames. Mijn interesse in militaire geschiedenis is te beperkt om dagen te willen besteden aan een nauwgezette simulatie van een of andere veldslag of oorlog.
Lees verder
Het doosje van Ein Arsch kommt selten allein zal in een schap onmiddellijk de aandacht naar zich toe trekken.
Lees verder
Volgens de doos draait Senator om macht, corruptie en debatterende senatoren in het oude Rome. Stel je er niet teveel van voor, want Senator is ‘gewoon’ een biedspelletje.
Lees verder
Als kind droomde ik er van om onderwateracheologe te worden. Ik zat voor de buis gekluisterd als er documentaires op de televisie waren over het opduiken van schatten uit gezonken boten.
Lees verder
Boomtown is het eerste spel van Face 2 Face dat niet van de hand van Sid Sackson is, maar van de beide Franse Bruno’s.
Lees verder
Op koninginnedag 2004 heb ik Reversi de kop weten te tikken. In het spelregelboekje stond een rijtje met de andere spellen uit de Traveller-serie van Ravensburger.
Lees verder