Geplaatst door December was een mooie afsluiting van een mooi spellenjaar. Maar liefst 77 keer kwam er een spel op tafel, ruim boven het gemiddelde voor december en ook het hoogste aantal in lange tijd. En dan speelde ik ook nog eens tien nieuwe spellen, waaruit ik het erg moeilijk vind om de leukste eruit te pikken. Daar kan ik later anders over gaan denken, maar nu gaat die eer naar Endeavor: Diepzee.
Ik houd van spellen met een onvoorspelbaar spelverloop, en waar veel te ontdekken valt. Tableaubouwers zoals Race for the Galaxy en Terraforming Mars vallen wat mij betreft daaronder, maar in Endeavor: Diepzee gaat dat heel anders. In plaats van het opbouwen van een tableau ga je echt het speelveld ontdekken, dat er daardoor telkens anders uitziet. De basis van Endeaver: Diepzee is hetzelfde als die van voorganger Endeavor (elke beurt een nieuwe tegel maken, sporen ontwikkelen om meer schijfjes voor acties vrij te spelen) is hetzelfde, verder is het een heel ander spel. En ook nog veel leuker. Zelfs als je geen kans maakt op de winst is het een groot plezier om te spelen. Jammer dat het vrij lang duurt, waardoor ik het thuis waarschijnlijk niet op tafel ga krijgen. Het spel zelf kopen is dus vast erg onverstandig, maar dat houdt me niet vaak genoeg tegen.
Van de nieuwe spellen die ik speelde kun je de hele recensie al lezen: El Dorado dobbelavontuur, Pili Pili en Quorum. De andere nieuwe spellen waren:
Arschmallows is een spel met studentikoze humor (waarom kijkt marshmallow nummer 5 zo gelukkig?) dat erg lijkt op spellen als Beverbende, Koning Koelkast en Skyjo. Best lollig voor af en toe tussendoor, of op vakantie. Geen spel waar het hart van de veelspeler sneller van zal kloppen, maar ook geen straf om te spelen.
Hot Streak had zo maar het leukste nieuwe spel van de maand kunnen worden. Je moet wel eerst overtuigd worden dat het een spel is en geen speelgoeddoos voor kleine kinderen. Wonderlijk hoe fanatiek je kunt worden bij een maffe race tussen bijzondere miniaturen. Amerikaanser dan dit wordt het niet, denk ik.
En ook Planet Unknown was een kanshebber voor de maandtitel. In tegenstelling tot Endeavor: Diepzee oogt dit spel wel kansrijk in de strijd om tafeltijd in huize Chez Moi. Lekker puzzelen met Tetrisstukjes, waarbij ieder terreinsoort weer een eigen voordeeltje levert. Jammer dat het zo hysterisch duur is, maar dat doet slechts een keer pijn.
Postcards daarentegen was een domper. De frisse vormgeving en mooie oversized ansichtkaarten nodigen wel uit. Helaas is het spelverloop net zo ouderwets als de vormgeving. Beurten zijn meestal vrij saai. Met kaarten kun je acties doen, maar ook postzegels plakken. En omdat de acties vaak niet zo interessant zijn (vooral het fietsen niet, toch ironisch voor een spel over fietsvakanties) ga je maar weer zegels likken. Tja.
Navoria: de recensie komt binnenkort, toch een snelle eerste indruk. Een mooi vormgegeven spel, waar je om beurten kaarten kiest om onbekende continenten te ontdekken, daar handelsposten te plaatsen en goederen te leveren om uiteindelijk zo veel mogelijk punten te scoren. Best onderhoudend.
Tax the Rich was een van de hotste spellen van Spiel en razendsnel uitverkocht. Ik was dus blij dat ik hem bij Dagmar eens kon proberen, want sowieso houd ik wel van slagenspellen. En Tax the Rich is inderdaad een leuk slagenspel. In steeds wisselende teams probeer je zoveel mogelijk slagen te halen. Iedere ronde komt er wel een extra regeltje bij, waardoor het spel ook wat onvoorspelbaar en soms wat chaotisch is. Het kiezen van een partner is ook een beetje een schot in het duister. Je kiest die op basis van een enkele kaart, niet op basis van wat je vermoedt dat de hele hand is van een speler, zoals bij Mü. Het is misschien wat oneerlijk voor Tax the Rich: ondanks dat het een geslaagd slagenspel is kreeg ik vooral zin om Mü weer te spelen.
Voor de afsluiter kies ik nu een plaatje met het jaaroverzicht. Zoals bij waarschijnlijk veel mensen (in ieder geval in mijn omgeving) staat Flip 7 fier bovenaan, samen met andere korte kaartspelletjes. Het lijstje met veelgespeelde auteurs (ik kan maar niet onthouden hoe dat berekend wordt) is opvallend: dat had zo uit 2000 kunnen komen.
