Mijn top 20 in 2026 (Dagmar)

Ik speel ontzettend veel spellen met ontzettend veel plezier. En dat maakt het niet makkelijk om uit al die geweldige spellen een Top 20 te kiezen. Ga je dan voor oude favorieten die je eigenlijk nooit meer speelt of kies je dan spellen die makkelijk op tafel te krijgen zijn? Voor beide valt wat te zeggen. Maar ik heb er dit jaar voor gekozen om wat extra gewicht toe te kennen aan spellen die ik ook daadwerkelijk speel boven geïdealiseerde spelervaringen van heel lang geleden. Daardoor staan er veel nieuwkomers in mijn lijstje, maar de eerste plek blijft desondanks voor een spel dat ik meer dan tien jaar geleden voor het laatst speelde, dat ik ook nooit meer zal spelen maar waarvan de spelbeleving in mijn hoofd inmiddels mythische proporties heeft aangenomen. Er komt een moment dat ik dit spel moet loslaten, maar dat moment blijkt nog niet in 2026 te liggen.

1. Pandemic Legacy Season 1: Het is inmiddels meer dan 10 jaar geleden dat ik dit spel deed en het is de beste spelervaring ooit. Ongeëvenaard.
2. Wingspan: Wingspan is een prachtig spel, in beide betekenissen. Ik ben dan ook blij met de nieuwe uitbreiding en wacht met smart op de boosters die later dit jaar uit gaan komen.
3. Dominion: Dit spel is een echt meesterwerk. Het is een topspel als je alleen het basisspel hebt. Maar waarom daar stoppen als je weet dat er nog 16 (!) uitbreidingen zijn die naadloos aan het spel toegevoegd kunnen worden.
4. Scrabble: Dit spel krijgt echt te weinig liefde in de spellengemeenschap. Probeer het eens, het is echt een topper. Dit verveelt me nooit.
5. Ticket to Ride: Dit is voor mij de beste gateway-game die er is. Ik moet het nog meemaken dat mensen die het niet kennen het na een keer gespeeld te hebben, niet willen gaan kopen.
6. Azul: Dit spel is zo ontzettend elegant. De regels zijn simpel, maar de strijd is altijd op het scherpst van de snede. Love it.
7. Bomb Busters: Mijn hoogste binnenkomer van het jaar. Wat een knaller is dit! En wat een variatie door de zesenzestig scenario’s die standaard in de doos zitten.
8. Wizard: Er moet natuurlijk een slagenspelletje op mijn lijstje staan en dit blijft toch mijn favoriet.
9. Tai Pan: Ach, wat is het toch een gemis dat ik dit spel bijna nooit meer kan spelen. Bij mijn vorige werkgever speelde ik het regelmatig in de pauze en was er een hele groep collega’s die het spel beheerste. Ik mis mijn oude baan niet, maar die collega’s zou ik zo weer terug willen.
10. Leven in de Amazone: Wat een heerlijk spel is dit. Het is een soort combinatie van Cascadia en een bagbuilder. Het is een heerlijke en visueel aantrekkelijke puzzel om je oerwoud tot leven te latenkomen.
11. Castle Combo: De beste spellen zijn de spellen die je (veel)  speelt. En dat gold in het afgelopen jaar zeker voor Castle Combo. In weinig tijd speel je een echt spel en dat is een gouden combinatie.
12. Faraway: Dit is omdenken voor gevorderden in spelvorm doordat het waarderen in de tegengestelde richting gaat als het spelen van het spel. Ik snap het idee, maar het blijft een uitdaging om het vervolgens ook te doen. Een leuke uitdaging wel te verstaan.
13. Stenen Tijdperk: Dit is voor mij de klassieker onder de werkverschaffingsspellen. Je wilt altijd meer dan je kan en dan staan ook nog de andere spelers altijd in de weg.
14. Zoektocht naar El Dorado: Natuurlijk moet er op mijn lijstje een Kniziaatje staan. En de keus is daarbij gevallen op dit spel waarin je een deck moet opbouwen waarmee je zo snel mogelijk over het bord racet.
15. Forest Shuffle: Dit spel zou niet zo populair moeten zijn als het is. De puntentelling kost bijna net zo veel moeite als het spel zelf. Maar het speelplezier is zo groot, dat ik het toch regelmatig speel.
16. Keer op Keer: Ik heb de verschillende varianten van dit spel inmiddels meer dan tweehonderdvijftig keer gespeeld. En als je zo voorstelt om een potje te doen, dan zal ik zeker ja zeggen.
17. Sky Team: het enige coöperatieve spel dat mijn coöp-hatende echtgenoot af en toe met plezier wil spelen is een spel dat ik koester. Het is echt zo bevredigend als het lukt om een vliegtuig soepel te laten landen.
18. Finspan: De drakenversie kon me wat minder bekoren, maar de vis-span is dan wel een voltreffer. Het speelt net wat vlotter allemaal en komt daardoor makkelijk op tafel.
19. Railroad Ink: Het is 100% multisolitair, maar toch vind ik het leuk om met iemand te spelen dan alleen omdat je dan aan het eind kan zie hoe verschillend de twee bordjes zijn geworden. Ik vind dit een heel aangenaam puzzeltje.
20. Clank!: Het laatste plekje van mijn top 20 geef ik dit jaar aan Clank! En dat staat dan voor mij zowel voor de gewone versie, als voor de uitbreidingen en voor de twee legacy-varianten. Ik houd van het spel en ik houd van de humor die er in zit.